| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 18 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระพุทธเจ้า |
| ผู้ฟัง | หมู่ภิกษุ |
| สถานที่ | กรุงสาวัตถี |
| Link | อัชฌัตตานัตตสูตร |
อัชฌัตตานัตตสูตร เป็นพระสูตรที่อยู่ในสังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค. โดยพระสูตรนี้มีเนื้อหาสำคัญที่แสดงให้เห็นถึงหลักธรรมเรื่องอนัตตา โดยกล่าวถึงอายตนะภายในทั้ง 6 คือ จักขุ (ตา) โสตะ (หู) ฆานะ (จมูก) ชิวหา (ลิ้น) กาย (ร่างกาย) และมโน (ใจ) ว่าเป็นทุกข์ และสิ่งใดเป็นทุกข์ สิ่งนั้นเป็นอนัตตา.
พระสูตรนี้สอนให้พิจารณาด้วยปัญญาอันชอบตามความเป็นจริงว่า "นั่นไม่ใช่ของเรา เราไม่เป็นนั่น นั่นไม่ใช่อัตตาของเรา". เมื่ออริยสาวกได้พิจารณาเห็นแจ้งตามความเป็นจริงเช่นนี้ ย่อมเกิดความเบื่อหน่ายในอายตนะเหล่านั้น เมื่อเบื่อหน่ายย่อมคลายกำหนัด และเมื่อจิตคลายกำหนัด จิตย่อมหลุดพ้น. เมื่อจิตหลุดพ้นแล้ว ก็จะรู้ชัดว่า "ชาติสิ้นแล้ว อยู่จบพรหมจรรย์แล้ว ทำกิจที่ควรทำเสร็จแล้ว ไม่มีกิจอื่น เพื่อความเป็นอย่างนี้อีกต่อไป".
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| อวิชชาปหานสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อาทิตตปริยายสูตร | พระพุทธเจ้า |
| เขมาสูตร | เขมาภิกษุณี |
| ปฐมกามภูสูตร | พระกามภู |
| โมคคัลลานสูตรที่ ๗ | พระมหาโมคคัลลานะ |
| ทุกขสมุทยสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อากิญจัญญายตนฌานปัญหาสูตร | พระมหาโมคคัลลานะ |
| อรหัตตปัญหาสูตร | พระสารีบุตร |
| สุขสูตร | พระพุทธเจ้า |
| วิญญาณัญจายตนฌานปัญหาสูตร | พระมหาโมคคัลลานะ |
