| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 18 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระพุทธเจ้า |
| ผู้ฟัง | หมู่ภิกษุ |
| สถานที่ | |
| Link | สัญโญชนิยธัมมสูตร |
สัญโญชนิยธัมมสูตร เป็นพระสูตรที่อยู่ในสังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค. โดยสังยุตตนิกายนั้นเป็นหมวดคำสอนที่รวบรวมพระสูตรที่มีเนื้อหาคล้ายคลึงกันเข้าไว้ด้วยกัน.
เนื้อหาหลักของสัญโญชนิยธัมมสูตรกล่าวถึง "ธรรมที่เกื้อกูลแก่สังโยชน์" และ "สังโยชน์". ธรรมที่เกื้อกูลแก่สังโยชน์ คือ รูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ หรือธรรมารมณ์ ที่น่าปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจ ซึ่งเมื่อยึดติดในสิ่งเหล่านี้ ก็จะเกิด "ฉันทราคะ" (ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจ) ซึ่งก็คือ "สังโยชน์" ที่เป็นเครื่องร้อยรัดสัตว์ไว้ในกองทุกข์.
พระสูตรนี้ชี้ให้เห็นว่า สิ่งที่น่าพอใจในอายตนะทั้ง ๖ (ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ) เป็นปัจจัยที่ทำให้เกิดสังโยชน์. เมื่อพิจารณาเห็นความพอใจในธรรมอันเป็นปัจจัยแห่งสังโยชน์ ตัณหาย่อมเจริญ และเป็นเหตุแห่งทุกข์ทั้งปวง. ตรงกันข้าม การพิจารณาเห็นโทษในธรรมอันเป็นปัจจัยแห่งสังโยชน์ จะทำให้ตัณหาดับ และนำไปสู่ความดับแห่งทุกข์ทั้งมวล.
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| อวิชชาปหานสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อาทิตตปริยายสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ราสิยสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อากาสานัญจายตนฌานปัญหาสูตร | พระมหาโมคคัลลานะ |
| กายคตาสติสูตร | พระพุทธเจ้า |
| เวทนา ทุติยอานันทสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ทุติยัชฌานปัญหาสูตร | พระมหาโมคคัลลานะ |
| เวสาลีสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ราธอนิจจสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ราธทุกขสูตร | พระพุทธเจ้า |