อนุสยสูตร

สรุปเนื้อหา อนุสยสูตร โดยย่อ

อนุสยสูตร เป็นพระสูตรที่อยู่ในพระสุตตันตปิฎก เล่มที่ 19 สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค. พระสูตรนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับการเจริญสมาธิภาวนา โดยเฉพาะการเจริญอานาปานสติสมาธิ เพื่อเป็นไปเพื่อถอนอนุสัย หรือกิเลสที่นอนเนื่องอยู่ในสันดาน.

ในอีกความหมายหนึ่ง อนุสยสูตรที่ 11 ในสังยุตตนิกาย นิทานวรรค กล่าวถึงการที่พระราหุลได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคถึงวิธีการที่จะทำให้ อหังการ (ความเป็นตัวตน) มมังการ (ความเป็นของๆ เรา) และมานานุสัย (กิเลสที่นอนเนื่อง) ไม่มีในกายที่มีวิญญาณครองนี้. พระผู้มีพระภาคได้ตรัสอธิบายว่า การรู้เห็นตามความเป็นจริงในรูป เวทนา สัญญา สังขาร และวิญญาณ ว่า "นั่นไม่ใช่ของเรา เราไม่เป็นนั่น นั่นไม่ใช่อัตตาของเรา" จะทำให้สิ่งเหล่านี้หมดไป.

อนุสัย 7 ประการ ได้แก่ กามราคะ, ปฏิฆะ, ทิฏฐิ, วิจิกิจฉา, มานะ, ภวราคะ และอวิชชา. การละอนุสัยเหล่านี้เป็นหัวข้อสำคัญในพระสูตรนี้.