| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 19 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระสารีบุตร |
| ผู้ฟัง | อนาถบิณฑิกเศรษฐี |
| สถานที่ | พระเชตวัน กรุงสาวัตถี |
| Link | วัตถสูตร |
สังยุตตนิกาย เป็นชุมนุมพระสูตรลำดับที่สามจากห้าหมวดของพระสุตตันตปิฎกในพระไตรปิฎก. สังยุตตนิกายมีความหมายว่า "หมวดคำสอนรวบรวมจัดเข้าเป็นกลุ่ม" โดยมีการรวบรวมพระสูตรที่มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกัน หรือมีหัวข้อเดียวกันไว้ด้วยกัน.
สังยุตตนิกายประกอบด้วย 5 วรรคใหญ่ๆ ได้แก่ สคาถวรรค, นิทานวรรค, ขันธวารวรรค, สฬายตนวรรค และมหาวรรค. ในแต่ละวรรคจะมีการจัดกลุ่มพระสูตรเป็นสังยุตต์ต่างๆ ตามเรื่องที่เนื่องกันหรือบุคคลที่เกี่ยวข้อง.
ตัวอย่างของสังยุตต์ในสคาถวรรค เช่น เทวตาสังยุต, เทวปุตตสังยุต, โกศลสังยุต, มารสังยุต, ภิกษุณีสังยุต, พรหมสังยุต, พราหมณสังยุต, วังคีสสังยุต, วนสังยุต, ยักขสังยุต และสักกสังยุต. ส่วนในนิทานวรรค จะว่าด้วยเหตุปัจจัย หรือหลักปฏิจจสมุปบาท และเรื่องธาตุ การบรรลุธรรม สังสารวัฏ เป็นต้น.
สังยุตตนิกายมีความสำคัญในการศึกษาหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา เนื่องจากเป็นการรวบรวมคำสอนที่จัดเป็นระบบ ทำให้เข้าใจเนื้อหาได้ง่ายขึ้น.
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| ธัมมจักกัปปวัตตนสูตร | พระพุทธเจ้า |
| มหาปริฬาหสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อานาปานสติ มหากัปปินสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อุณณาภพราหมณสูตร | พระอานนท์ |
| ปฐมกัณฏกีสูตร | พระอนุรุทธะ |
| พลาทิสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อริยมรรค อุปาทานสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ตติยวิตถารสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ภิกขุนูปัสสยสูตร | พระพุทธเจ้า |