สติสูตรที่ ๕

สรุปเนื้อหา สติสูตรที่ ๕ โดยย่อ

สติสูตรที่ ๕ ในสังยุตตนิกาย มหาวารวรรค เป็นพระสูตรที่พระพุทธเจ้าตรัสสอนภิกษุให้ตั้งอยู่ในความไม่ประมาท โดยเน้นถึงความสำคัญของการมีสติสัมปชัญญะ.

แก่นหลักของสติสูตรนี้คือ การเจริญสติปัฏฐาน ๔ คือ การพิจารณาเห็นกายในกาย เวทนาในเวทนา จิตในจิต และธรรมในธรรม โดยมีความเพียร มีสัมปชัญญะ และมีสติ เพื่อละอภิชฌา (ความเพ่งเล็งอยากได้) และโทมนัส (ความเศร้าหมองใจ) ในโลก.

นอกจากนี้ สติสูตรยังกล่าวถึง สัมปชัญญะ ซึ่งหมายถึงความรู้ตัวในสภาวะธรรมที่เกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป. การมีสติสัมปชัญญะนี้เป็นคำพร่ำสอนสำคัญของพระพุทธเจ้าเพื่อประโยชน์ในการปฏิบัติธรรม.