With Jīvaka
ชีวกสูตร (MN55) เป็นพระสูตรในมัชฌิมนิกาย ซึ่งว่าด้วยเรื่องที่หมอชีวกโกมารภัจจ์ได้เข้าเฝ้าพระผู้มีพระภาค ณ อัมพวันของตน และกราบทูลถามเกี่ยวกับคำกล่าวหาที่ว่าพระสมณโคดมและเหล่าสาวกเสวยเนื้อสัตว์ที่ถูกฆ่าเจาะจงถวาย
พระพุทธองค์ทรงปฏิเสธข้อกล่าวหานั้น โดยตรัสว่าผู้ที่กล่าวเช่นนั้นมิได้กล่าวตรงตามที่พระองค์ตรัสไว้ แต่เป็นการกล่าวตู่ด้วยคำอันไม่เป็นจริง พระองค์ได้ทรงอธิบายถึงหลักการพิจารณาเนื้อที่ควรและไม่ควรบริโภคสำหรับภิกษุ โดยมีหลัก "เนื้อบริสุทธิ์ ๓ อย่าง" คือ เนื้อที่ไม่ได้เห็น, ไม่ได้ยิน, และไม่สงสัยว่าเขาฆ่าเจาะจงเพื่อถวายตน ส่วนเนื้อที่ไม่ควรฉันคือเนื้อที่ตนเห็น ได้ยิน หรือสงสัยว่าเขาฆ่าเจาะจงเพื่อถวาย
พระพุทธองค์ยังทรงชี้แจงถึงการที่ภิกษุอาศัยอยู่ในหมู่บ้านหรือเมือง แผ่เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา ไปทั่วทุกทิศทุกทาง หากคฤหบดีหรือบุตรคฤหบดีมานิมนต์เพื่อฉันภัตตาหารในวันรุ่งขึ้น ภิกษุย่อมรับนิมนต์และฉันอาหารนั้นโดยไม่คิดเบียดเบียนตนหรือผู้อื่น ซึ่งถือเป็นอาหารที่ไม่มีโทษ
นอกจากนี้ พระพุทธองค์ยังทรงแสดงโทษของการฆ่าสัตว์เจาะจงเพื่อถวายพระตถาคตหรือพระสาวก โดยผู้กระทำจะได้รับอกุศลมากถึง ๕ ประการ ตั้งแต่การสั่งให้ฆ่า การลากสัตว์มา การลงมือฆ่า การที่สัตว์ได้รับทุกขเวทนา และการถวายอาหารที่ไม่สมควรนั้น เมื่อได้ฟังพุทธดำรัสนี้ หมอชีวกโกมารภัจจ์ก็เกิดความเลื่อมใสอย่างยิ่ง และประกาศตนเป็นอุบาสกผู้ถึงสรณะตลอดชีวิต
อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →