Adinnādāyīsutta

อทินนาทายีสูตร

Stealing

ข้อมูล อทินนาทายีสูตร
พระไตรปิฎกเล่มที่ 21
นิกายอังคุตรนิกาย
ผู้แสดงธรรมพระพุทธเจ้า
ผู้ฟังหมู่ภิกษุ
สถานที่
อ่านพระสูตรอทินนาทายีสูตร →

สรุปเนื้อหา อทินนาทายีสูตร

อทินนาทายีสูตร (ว่าด้วยผู้ถือเอาสิ่งของที่เจ้าของไม่ได้ให้) ในพระไตรปิฎกฉบับอังคุตตรนิกาย จตุกนิบาต ได้กล่าวถึงผลกรรมของการกระทำที่ส่งผลให้บุคคลต้องไปสู่ทุคติหรือสุคติ โดยพระพุทธองค์ทรงเปรียบเทียบผู้ที่มีคุณสมบัติ 4 ประการว่าย่อมได้รับผลที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ประหนึ่งถูกนำไปวางไว้ในนรกหรือสวรรค์ด้วยตนเอง

ใจความสำคัญของพระสูตรมุ่งเน้นไปที่การงดเว้นจากการลักขโมย ซึ่งเป็นรากฐานสำคัญของการดำเนินชีวิตโดยสุจริต โดยสามารถจำแนกการกระทำและผลลัพธ์ออกเป็น 2 ฝ่าย ดังนี้:

  • ผู้ที่ต้องไปสู่นรก (ทำกรรมชั่ว): ได้แก่ ผู้ที่มีพฤติกรรม 4 ประการ คือ 1) ตนเองลักขโมย 2) ชักชวนผู้อื่นให้ลักขโมย 3) ยกย่องสรรเสริญการลักขโมย และ 4) ยินดีในการลักขโมย บุคคลที่ประกอบด้วยคุณสมบัติเหล่านี้ ย่อมได้รับผลกรรมอันเป็นทุกข์และถูกนำไปวางไว้ในนรกประหนึ่งถูกนำตัวไปส่งด้วยตนเอง
  • ผู้ที่ไปสู่สวรรค์ (ทำกรรมดี): ได้แก่ ผู้ที่มีพฤติกรรมตรงกันข้าม 4 ประการ คือ 1) ตนเองงดเว้นจากการลักขโมย 2) ชักชวนผู้อื่นให้งดเว้นจากการลักขโมย 3) ยกย่องสรรเสริญการงดเว้นจากการลักขโมย และ 4) ยินดีในการงดเว้นจากการลักขโมย บุคคลที่ปฏิบัติเช่นนี้ย่อมได้รับผลบุญอันเป็นสุขและถูกนำไปวางไว้ในสวรรค์ประหนึ่งถูกนำตัวไปส่งด้วยตนเอง

คำสอนหลักของพระสูตรนี้คือการชี้ให้เห็นว่า การกระทำของมนุษย์ไม่ได้จำกัดอยู่เพียงแค่การลงมือทำด้วยตนเองเท่านั้น แต่รวมไปถึงการส่งเสริม สนับสนุน และมีความยินดีในกุศลหรืออกุศลธรรมนั้นๆ ด้วย ซึ่งผลของการกระทำเหล่านั้นย่อมมีพลังมากพอที่จะกำหนดทิศทางชีวิตหลังความตายได้อย่างชัดเจน การรักษาศีลข้ออทินนาทานจึงไม่ใช่เพียงการเว้นจากการขโมยของผู้อื่น แต่หมายถึงการสร้างเจตนาที่เป็นกุศลและส่งเสริมผู้อื่นให้ตั้งมั่นอยู่ในความซื่อสัตย์สุจริตอันจะนำไปสู่ความเจริญทั้งในภพนี้และภพหน้า

อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดวันที่ 2026-05-31

แสดงความคิดเห็น

แบ่งปันข้อสังเกต คำถาม หรือข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับอทินนาทายีสูตร

0 ความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น...
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka