อัสสาทสูตร (Aṅguttara Nikāya 6.112) เป็นพระสูตรสั้นๆ ที่พระพุทธองค์ทรงแสดงธรรมเกี่ยวกับการละมิจฉาทิฐิและการเจริญปัญญาเพื่อความหลุดพ้น โดยทรงชี้ให้เห็นถึงอกุศลธรรม 3 ประการที่เป็นเครื่องกั้นการบรรลุธรรม และธรรมะอีก 3 ประการที่ใช้เป็นเครื่องมือในการกำจัดอกุศลเหล่านั้น

พระพุทธองค์ทรงสรุปหลักธรรมที่ควรละ (อกุศลธรรม 3) และธรรมที่ควรเจริญ (กุศลธรรม 3) เพื่อการทำลายทิฐิที่ผิดพลาด ดังนี้:

  • อัสสาททิฐิ (ความเห็นว่ามีความสุขในสังขาร): ให้เจริญ อนิจจสัญญา (การกำหนดหมายถึงความไม่เที่ยง) เพื่อละความหลงยึดติดในรสอร่อยหรือความสุขในโลก
  • อัตตานุทิฐิ (ความเห็นว่ามีตัวตน): ให้เจริญ อนัตตสัญญา (การกำหนดหมายถึงความไม่มีตัวตนที่แท้จริง) เพื่อละความเห็นผิดว่ามีตัวตนหรืออัตตาที่ยั่งยืน
  • มิจฉาทิฐิ (ความเห็นผิดจากความเป็นจริง): ให้เจริญ สัมมาทิฐิ (ความเห็นชอบตามความเป็นจริง) เพื่อละความเห็นผิดในหลักกรรมและอริยสัจ 4

ใจความสำคัญของพระสูตรนี้เน้นย้ำถึงกระบวนการ "ละธรรมที่ผิด เจริญธรรมที่ถูก" เพื่อให้เห็นความจริงของธรรมชาติว่าทุกสิ่งล้วนเป็น อนิจจัง และ อนัตตา การเจริญสติปัญญาในลักษณะนี้ถือเป็นหัวใจสำคัญในการถอนความยึดมั่นถือมั่นและมิจฉาทิฐิทั้งปวงออกจากจิตใจ ซึ่งจะนำไปสู่ความหลุดพ้นจากกิเลสตามลำดับ

อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดวันที่ 2026-09-19