With Bojjhā on the Sabbath
พระสูตรนี้กล่าวถึงเหตุการณ์ที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมแก่อุบาสิกาปุจฉา ณ เชตวันมหาวิหาร เกี่ยวกับอานิสงส์และวิธีการรักษาอุโบสถศีล 8 ประการ ซึ่งพระองค์ทรงย้ำว่าเป็นกุศลที่มีผลยิ่งใหญ่และมีประโยชน์มหาศาล โดยหลักการสำคัญคือการที่อุบาสกอุบาสิกาพึงระลึกว่า “พระอรหันต์ทั้งหลายดำรงชีวิตอยู่ด้วยการเว้นจากการทำบาปทั้งปวงฉันใด แม้เราก็ขอสมาทานเพื่อรักษาศีลให้บริสุทธิ์เยี่ยงนั้นตลอดวันหนึ่งคืนหนึ่ง”
องค์ประกอบของศีลอุโบสถ 8 ประการ ได้แก่:
พระพุทธองค์ทรงเปรียบเทียบว่า การได้ครองความเป็นใหญ่ใน 16 มหาชนบท อันเต็มไปด้วยทรัพย์สินมีค่านั้น ยังมีค่าไม่ถึงหนึ่งในสิบหกส่วนของการรักษาศีลอุโบสถเพียงหนึ่งวันหนึ่งคืน เพราะทรัพย์สมบัติในโลกมนุษย์เป็นเพียงสิ่งชั่วคราวและเทียบไม่ได้กับความสุขในสวรรค์ชั้นต่างๆ การรักษาศีลอุโบสถอย่างเคร่งครัดจะเป็นเหตุปัจจัยให้ผู้นั้นได้ไปเกิดในสุคติโลกสวรรค์ มีอายุขัยยืนยาวและมีความเป็นทิพย์ที่ประณีตกว่ามนุษย์หลายเท่า
บทสรุปของพระสูตรนี้เปรียบเทียบว่า จิตที่อบรมด้วยเมตตาและการรักษาศีลอุโบสถนั้น มีรัศมีและความบริสุทธิ์ยิ่งใหญ่กว่าทรัพย์สินเงินทองทั้งปวงในโลก เหมือนแสงของดวงจันทร์ที่สว่างไสวเหนือกว่าแสงดาวนับหมื่นดวง ดังนั้น ผู้ที่รักษาศีลอุโบสถด้วยความตั้งใจจริงย่อมชื่อว่าเป็นผู้สั่งสมบุญกุศลอันเป็นเหตุแห่งความสุข และย่อมเข้าถึงสถานที่อันเป็นทิพย์ได้โดยปราศจากโทษภัย
อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
แสดงความคิดเห็น
แบ่งปันข้อสังเกต คำถาม หรือข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับโพชฌาสูตร