ทุติยอาหุเนยยสูตร

ทุติยอาหุเนยยสูตร ว่าด้วยคุณสมบัติของภิกษุผู้เป็น "นาบุญอันยอดเยี่ยมของโลก" ซึ่งคู่ควรแก่การรับเครื่องบูชา การต้อนรับ การทักษิณาทาน และการประนมมือไหว้ โดยพระพุทธองค์ทรงจำแนกคุณสมบัติ 8 ประการที่ทำให้ภิกษุมีสถานะเป็นผู้ควรแก่การเคารพบูชาอย่างสูงสุด ดังนี้:

• มีศีลสมบูรณ์: สำรวมในพระวินัย มีมารยาทดี เที่ยวบิณฑบาตในที่เหมาะสม เห็นโทษในความผิดแม้เพียงเล็กน้อย และรักษาศีลอย่างเคร่งครัด
• เป็นพหูสูต: เป็นผู้เรียนรู้จดจำหลักธรรมที่เป็นประโยชน์ทั้งในเบื้องต้น ท่ามกลาง และเบื้องปลาย ทรงจำแม่นยำ อ่านคล่อง ขึ้นใจ และแตกฉานด้วยปัญญา
• ปรารภความเพียร: มีความมุ่งมั่นเข้มแข็ง ไม่ทอดทิ้งการเจริญกุศลธรรม
• สันโดษและมีความสงบ: ชอบอยู่ในที่วิเวก ป่าเปลี่ยว หรือเสนาสนะอันสงบ
• มีชัยเหนืออารมณ์: สามารถครอบงำความอยาก (กามราคะ) และความไม่พอใจ (ความขัดเคือง) ได้เมื่อเกิดขึ้น
• กล้าหาญ: สามารถครอบงำความหวาดกลัวและความสะดุ้งได้เมื่อเกิดขึ้น
• ได้ฌานสมาบัติ: บรรลุรูปฌานทั้ง 4 อันเป็นเครื่องอยู่ที่เป็นสุขในปัจจุบันได้ตามปรารถนา
• บรรลุวิมุตติ: ทำอาสวะให้สิ้นไป บรรลุเจโตวิมุตติและปัญญาวิมุตติอันไม่มีอาสวะด้วยปัญญาอันยิ่งด้วยตนเองในปัจจุบัน

ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม 8 ประการนี้ ย่อมชื่อว่าเป็นผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ เป็น เนื้อนาบุญอันประเสริฐ ของโลกอย่างแท้จริง การได้อุปถัมภ์บำรุงพระภิกษุผู้เปี่ยมด้วยคุณธรรมเหล่านี้ ย่อมนำมาซึ่งบุญกุศลอันมหาศาลแก่ผู้ให้และเป็นรากฐานสำคัญในการสืบทอดคำสอนของพระพุทธศาสนาให้ยั่งยืนสืบไป