Abhabbasutta

อภัพพสูตร

Cannot

ข้อมูล อภัพพสูตร
พระไตรปิฎกเล่มที่ 24
นิกายอังคุตรนิกาย
ผู้แสดงธรรมพระพุทธเจ้า
ผู้ฟังหมู่ภิกษุ
สถานที่
อ่านพระสูตรอภัพพสูตร →

สรุปเนื้อหา อภัพพสูตร

อภัพพสูตร (สูตรว่าด้วยบุคคลผู้ไม่ควรแก่การบรรลุธรรม) เป็นพระสูตรสั้นๆ ที่พระพุทธองค์ทรงแสดงแก่ภิกษุทั้งหลาย เพื่อชี้ให้เห็นถึงเงื่อนไขสำคัญในการบรรลุถึงความบริสุทธิ์หรือ “ความเป็นพระอรหันต์” โดยเน้นย้ำว่า กิเลสเครื่องเศร้าหมอง 10 ประการนั้นเปรียบเสมือนอุปสรรคสำคัญที่ปิดกั้นการเข้าถึงธรรมอันสูงสุด หากบุคคลใดยังไม่สามารถละกิเลสเหล่านี้ได้ ก็ย่อมไม่สามารถบรรลุถึงความสมบูรณ์แห่งวิมุตติได้เลย

หลักธรรมสำคัญในพระสูตรนี้ได้จำแนกอกุศลธรรมที่ควรละ 10 ประการ ดังนี้:

  • โลภะ (ความโลภ)
  • โทสะ (ความโกรธ)
  • โมหะ (ความหลง)
  • โกธะ (ความแค้นเคือง)
  • มักขะ (ความลบหลู่คุณท่าน)
  • ปลาสะ (ความตีเสมอ)
  • อิสสา (ความริษยา)
  • มัจฉริยะ (ความตระหนี่)
  • มานะ (ความถือตัว)
  • มทะ (ความมัวเมา)

หัวใจสำคัญของพระสูตรนี้คือการทำความเข้าใจในกฎแห่งเหตุและผลทางจิตใจ พระพุทธองค์ทรงย้ำเตือนด้วยตรรกะแบบปฏิเสธและยืนยัน กล่าวคือ หากยังละกิเลสทั้ง 10 ประการนี้ไม่ได้ ย่อมไม่อาจบรรลุถึงความหลุดพ้นได้ แต่ในทางตรงกันข้าม หากบุคคลสามารถเพียรพยายามละอกุศลธรรมเหล่านี้ให้สิ้นไปจากจิตใจได้โดยเด็ดขาด ย่อมเป็นผู้สมควรและสามารถบรรลุถึงความเป็นพระอริยบุคคลผู้บริสุทธิ์ได้ในที่สุด

สรุปได้ว่า อภัพพสูตร คือแนวทางในการสำรวจจิตใจตนเอง การที่ผู้ปฏิบัติธรรมจะก้าวหน้าไปสู่จุดหมายสูงสุดของพระพุทธศาสนาได้นั้น จำเป็นต้องอาศัยการขัดเกลาและขจัด กิเลสทั้ง 10 ประการ นี้อย่างจริงจัง เพื่อให้จิตมีความโปร่งเบา ปราศจากสิ่งมัวหมอง และพร้อมที่จะรองรับการตรัสรู้ธรรมอันประณีตในลำดับต่อไป

อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดวันที่ 2026-06-01

แสดงความคิดเห็น

แบ่งปันข้อสังเกต คำถาม หรือข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับอภัพพสูตร

0 ความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น...
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka