ธัมมิกสูตร เป็นพระสูตรที่ถ่ายทอดคำสอนของพระพุทธเจ้าที่แสดงแก่ธัมมิกอุบาสกและเหล่าสาวก ณ เชตวันมหาวิหาร โดยพระพุทธองค์ทรงจำแนกแนวทางปฏิบัติสำหรับผู้ที่ต้องการเป็น "สาวกที่ดี" ออกเป็นสองส่วนหลัก คือ จริยวัตรของบรรพชิตและหน้าที่ของคฤหัสถ์ เพื่อให้บรรลุถึงความเจริญทางธรรม

ในส่วนของ บรรพชิต (ผู้ละบ้านเรือน) พระพุทธองค์ทรงสอนให้รักษาวินัยอย่างเคร่งครัด ได้แก่:

  • การสำรวมในเวลาบิณฑบาตและเวลาพักผ่อน
  • การรักษาจิตใจให้สงบและไม่ฟุ้งซ่านไปตามรูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส
  • การสนทนาในธรรมที่ประณีต งดเว้นการโต้เถียง
  • การใช้ปัจจัยสี่ด้วยสติปัญญา ไม่ติดยึด เหมือนหยดน้ำบนใบบัว

สำหรับ คฤหัสถ์ (ผู้ครองเรือน) พระพุทธองค์ทรงวางหลักปฏิบัติเพื่อให้ดำเนินชีวิตอย่างมีความสุขและถูกต้องตามธรรม ได้แก่:

  • ศีล 5: งดเว้นจากการฆ่าสัตว์, การลักทรัพย์, การประพฤติผิดในกาม, การพูดปด และการดื่มสุราเมรัยซึ่งเป็นเหตุแห่งความประมาท
  • อุโบสถศีล: การถือศีล 8 ในวันพระ (วัน 8 ค่ำ 14 ค่ำ และ 15 ค่ำ) เช่น งดเว้นอาหารยามวิกาล, ไม่ประดับตกแต่งร่างกาย, และนอนบนที่นอนต่ำ
  • การทำบุญ: การเลี้ยงดูบิดามารดา และการทำนุบำรุงสงฆ์ด้วยอาหารและเครื่องดื่มด้วยใจที่เลื่อมใส
  • หน้าที่ทางโลก: ประกอบอาชีพที่สุจริตและมีความขยันหมั่นเพียร

พระพุทธองค์ทรงย้ำว่า คฤหัสถ์ผู้ใดที่ครองตนอยู่บนแนวทางแห่งศีลและหน้าที่อันเหมาะสม ย่อมเป็นผู้ดำเนินตามธรรมอย่างถูกต้อง และผลแห่งการปฏิบัตินี้จะนำพาให้ไปสู่สุคติโลกสวรรค์ในที่สุด

อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดวันที่ 2026-09-02