ทุติยปีฐวิมาน เป็นเรื่องราวในหมวดอิตถีวิมาน ว่าด้วยผลบุญที่ส่งผลให้เทพธิดาองค์หนึ่งมีวิมานและรัศมีกายที่งดงาม โดยมีพระมหาโมคคัลลานเถระเป็นผู้สอบถามถึงเหตุแห่งบุญนั้น ณ สวรรค์ชั้นดาวดึงส์

เมื่อพระมหาโมคคัลลานะได้พบเทพธิดาผู้มีรัศมีกายสว่างไสวประดุจสายฟ้าฟาดในกลุ่มเมฆ มีตั่งที่ทำด้วยแก้วไพฑูรย์อันวิจิตรซึ่งสามารถเคลื่อนที่ไปได้ตามใจปรารถนา และมีความสุขสมบูรณ์ด้วยทิพยสมบัติทุกประการ จึงได้สอบถามถึงผลกรรมที่ทำไว้ในอดีตชาติ เทพธิดาจึงได้เมตตาตอบถึงสาเหตุแห่งความสำเร็จของตนว่า ในชาติที่เป็นมนุษย์ เธอได้สั่งสมบุญกุศลด้วยจิตที่เลื่อมใส ดังนี้

  • การต้อนรับผู้มาเยือน: ได้จัดหาอาสนะให้แก่ผู้ที่มาเยือน (อาคันตุกะ) ด้วยความเคารพ
  • ความอ่อนน้อมถ่อมตน: มีความเคารพกราบไหว้และประนมมือต่อผู้ควรเคารพ
  • การให้ทาน: ได้สละทานตามกำลังความสามารถที่ตนมีอยู่

คำสอนหลักของพระสูตรนี้คือ การเน้นย้ำถึงอานิสงส์ของการต้อนรับและปรนนิบัติด้วยความเคารพ ซึ่งถือเป็นบุญกิริยาวัตถุที่สำคัญ การที่เทพธิดามีรัศมีกายสว่างไสวและมีสมบัติอันเป็นทิพย์เกิดขึ้นตามใจปรารถนา เป็นผลโดยตรงจากการที่เธอได้กระทำกุศลกรรมโดยอาศัย ศีลและจาคะ เป็นเครื่องเกื้อหนุน การแบ่งปันและการต้อนรับด้วยไมตรีจิต จึงเป็นเหตุปัจจัยให้ได้รับความสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้าอย่างมหาศาล

อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดวันที่ 2026-09-11