อัมพวิมาน

อัมพวิมาน เป็นพระสูตรจากขุททกนิกาย ที่แสดงถึงผลแห่งบุญกุศลของการสร้างและถวายศาสนสถาน ตลอดจนการทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา ซึ่งส่งผลให้ผู้ทำบุญได้ไปบังเกิดในสุคติโลกสวรรค์และได้รับทิพยสมบัติอัน ไพบูลย์

ใจความสำคัญของพระสูตรนี้เริ่มต้นเมื่อ พระมหาโมคคัลลานเถระ ได้พบกับเทพธิดาองค์หนึ่งผู้มีวิمانอันงดงามและมีอานุภาพรุ่งเรือง จึงได้สอบถามถึงสาเหตุแห่งบุญที่ทำให้เธอได้รับผลเช่นนั้น เทพธิดาจึงเล่าถึงเรื่องราวในอดีตชาติว่า เมื่อครั้งยังเป็นมนุษย์ในกรุงสาวัตถี นางได้มีจิตเลื่อมใสศรัทธา เข้าเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าเพื่อขอสร้างอาวาส (วิหาร) นางได้สร้างวิหารที่น่ารื่นรมย์ แวดล้อมด้วยสวนมะม่วง ตกแต่งด้วยผ้าสีต่าง ๆ พวงดอกไม้ และของหอม พร้อมทั้งจุดประทีปและนำผ้าใหม่มาพันรอบต้นมะม่วงเพื่อเป็นการบูชา ก่อนจะนิมนต์พระสงฆ์สาวกผู้เป็นเนื้อนาบุญอันสูงสุดมารับภักษะและมอบถวายวิหารนั้นแด่สงฆ์ด้วยมือตนเอง

เมื่อนางทำกาลกิริยา (เสียชีวิต) ลง ด้วยอานิสงส์แห่งบุญกุศลนั้น จึงได้ไปบังเกิดใน สวรรค์ชั้นดาวดึงส์ เสวยทิพยสมบัติในวิمانอันโอฬาร พร้อมด้วยสิ่งอำนวยความสะดวกและบริวารอันน่ารื่นรมย์

คำสอนหลักและอานิสงส์จากการทำบุญในอัมพวิมาน:

• การถวายอาวาส (วิหารทาน): มีผลมากและมีอานิสงส์มาก เป็นการสร้างที่อยู่อาศัยที่มั่นคงถาวรแก่สงฆ์ ซึ่งเกื้อกูลต่อการปฏิบัติธรรม
• ผลของกรรมดี: การทำบุญด้วยจิตที่เลื่อมใสศรัทธา ย่อมส่งผลให้ผู้ทำมีวรรณะอันผ่องใส มีอานุภาพรุ่งเรือง รัศมีสว่างไสว และเพียบพร้อมด้วยโภคสมบัติต่าง ๆ ในเทวโลก