อธิมุตตเถราปทาน

อธิมุตตเถราปทาน เป็นบันทึกเรื่องราวในอดีตชาติของพระอธิมุตตเถระ ผู้เป็นพระอรหันตสาวก ซึ่งได้กล่าวถึงผลานิสงส์แห่งการทำบุญด้วยความเลื่อมใสศรัทธาอย่างแรงกล้าต่อพระพุทธเจ้าและพระสงฆ์สาวก ในสมัยของพระพุทธเจ้าพระนามว่า อัตถทัสสี ผู้เป็นเลิศในหมู่มนุษย์ พระเถระได้มีโอกาสอุปัฏฐากดูแลพระภิกษุสงฆ์ด้วยจิตใจที่ผ่องใส และได้นิมนต์พระสงฆ์ผู้ปฏิบัติตรงและมีจิตตั้งมั่นมาฉันภัตตาหาร โดยท่านได้สร้างมณฑปด้วยต้นอ้อยเพื่อเป็นสถานที่ถวายภัตตาหารอันประณีตแก่พระสงฆ์

ผลจากการทำบุญอันเป็นมหากุศลในครั้งนั้น ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์ที่ยิ่งใหญ่ตลอดการเวียนว่ายตายเกิดในวัฏสงสาร ดังนี้:

• อำนาจแห่งบุญบารมี: ไม่ว่าจะไปเกิดในภพภูมิใด ทั้งในสวรรค์หรือโลกมนุษย์ ท่านย่อมเป็นผู้เหนือกว่าผู้อื่นเสมอด้วยบุญกุศลที่สั่งสมมา
• ความพ้นจากทุคติ: นับตั้งแต่ช่วงเวลา 18 กัปที่ผ่านมา ผลจากการถวายทานด้วยต้นอ้อยในครั้งนั้น ทำให้ท่านไม่เคยไปเกิดในอบายภูมิหรือทุคติเลย
• ความสำเร็จทางธรรม: ในชาติปัจจุบัน ท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้แตกฉานในปฏิสัมภิทา 4 สามารถบรรลุวิชชาและปฏิบัติคำสอนของพระพุทธเจ้าได้อย่างสมบูรณ์

ใจความสำคัญของพระสูตรนี้เน้นย้ำถึง พลังแห่งเจตนา และ ความเลื่อมใสศรัทธา ที่มีต่อเนื้อนาบุญอันประเสริฐ การถวายทานด้วยความบริสุทธิ์ใจและการเอาใจใส่ในการทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา ย่อมส่งผลเป็นอานิสงส์อันมหาศาล ทั้งในด้านความสุขในภพภูมิที่ไปเกิด และเป็นปัจจัยสำคัญเกื้อหนุนให้ถึงซึ่งความหลุดพ้นจากกิเลสทั้งปวงในที่สุด