คันโธทกทายกเถราปทาน

คันโธทกทายกเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งที่ได้รับผลานิสงส์จากการถวายน้ำหอมแด่พระพุทธเจ้า โดยเหตุการณ์เกิดขึ้นในสมัยของพระปทุมุตตรพุทธเจ้า ขณะที่มีการจัดงานฉลองมหาโพธิ์ครั้งใหญ่ พระเถระในอดีตชาติได้ถือหม้อน้ำหอมอันวิจิตรเข้าไปถวายแด่พระพุทธองค์ในช่วงเวลาที่พระองค์กำลังสรงน้ำพอดี ในขณะนั้นได้เกิดปรากฏการณ์ธรรมชาติคือมีฝนห่าใหญ่ตกลงมา พร้อมกับเสียงฟ้าร้องและสายฟ้าฟาดด้วยอานุภาพที่รุนแรง ทำให้ท่านเสียชีวิตลงในขณะนั้นด้วยจิตที่เลื่อมใสในพระพุทธเจ้า

ด้วยกุศลกรรมและจิตที่ผ่องใสในวาระสุดท้าย ทำให้ท่านไปอุบัติในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ เสวยสุขในวิมานที่สูงตระหง่านถึง 100 ชั้น มีเหล่านางอัปสรแสนคนคอยปรนนิบัติ ท่านได้กล่าวถึงความสุขที่ได้รับว่าเป็นผลจากการทำบุญในครั้งนั้น โดยปราศจากโรคภัย ความโศกเศร้า และความเร่าร้อนใจ นอกจากนี้ ในช่วงเวลาต่อมาท่านยังได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิราช ผู้มั่งคั่งด้วยรัตนะทั้ง 7 ประการ มีอำนาจบารมีมาก ก่อนที่จะมาบรรลุธรรมในชาติสุดท้ายเป็นพระอรหันต์ผู้แตกฉานในปฏิสัมภิทา 4 ประการ

ใจความสำคัญและบทเรียนจากพระสูตร:

• ความเลื่อมใสในพระรัตนตรัย: จิตที่ผ่องใสและศรัทธาอย่างแรงกล้าในวาระสุดท้ายของชีวิตส่งผลต่อภพภูมิที่ดี
• ผลานิสงส์แห่งการให้ทาน: การถวายของหอมแด่พระพุทธเจ้าด้วยจิตบริสุทธิ์ นำมาซึ่งความสุขในสวรรค์และสมบัติในโลกมนุษย์
• การทำหน้าที่ทางธรรม: การสั่งสมบุญกุศลนำไปสู่การบรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ จบสิ้นกิจแห่งการเวียนว่ายตายเกิดตามคำสอนของพระพุทธเจ้า