ปัญจทีปกเถราปทาน

ปัญจทีปกเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระผู้มีบุญญาธิการท่านหนึ่ง ผู้ซึ่งได้รับยกย่องว่ามีแสงสว่างรุ่งเรืองด้วยอานิสงส์ของการถวายประทีป โดยท่านได้ระลึกชาติและกล่าวถึงการบำเพ็ญกุศลในสมัยของพระปทุมุตตรพุทธเจ้า พระผู้ทรงอนุเคราะห์สรรพสัตว์ทั้งปวง เมื่อท่านได้สดับฟังพระธรรมคำสอนและเกิดความเลื่อมใสศรัทธาอย่างแรงกล้า จึงได้จัดทำประทีปถวายเป็นพุทธบูชาล้อมรอบต้นพระศรีมหาโพธิ์ ด้วยจิตที่มุ่งมั่นและเปี่ยมด้วยความศรัทธานั้น ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อันยิ่งใหญ่ในทุกภพชาติที่เกิดมา

ผลบุญจากการถวายประทีปในครั้งนั้นส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์ในภพภูมิที่ต่างกัน ดังนี้:

• อานิสงส์แห่งแสงสว่าง: ในทุกภพที่ท่านเกิด ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือเทวดา จะมีแสงสว่างนำทางประดุจถือคบเพลิงไว้ในอากาศตลอดเวลา
• อานิสงส์แห่งจักษุประสาท: ท่านได้รับทิพยจักษุที่สามารถมองทะลุกำแพง ภูเขา และสิ่งกีดขวางต่างๆ ได้ไกลถึงหนึ่งร้อยโยชน์โดยรอบ
• อานิสงส์แห่งวาสนาบารมี: ในอดีตกาล ท่านได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ทรงมหิทธานุภาพนามว่า "สตะจักขุ" ถึง 34 ครั้ง

ในปัจจุบันชาติ ซึ่งเป็นชาติสุดท้ายของท่าน พระเถระได้บรรลุถึงความสิ้นไปแห่งอาสวะกิเลส เป็นพระอรหันต์ผู้บริสุทธิ์หมดจด ดำรงอยู่ในศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ท่านได้บรรลุปฏิสัมภิทา 4 และวิชชา 3 ครบถ้วน สมดังความปรารถนาที่ได้ตั้งไว้ในการทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา ประวัติของท่านจึงเป็นเครื่องยืนยันถึงกฎแห่งกรรมว่า การทำบุญด้วยจิตที่เลื่อมใสและมุ่งมั่นในพระรัตนตรัยนั้น ย่อมส่งผลให้ได้รับอานิสงส์อันเป็นทิพย์ ทั้งในทางโลกและทางธรรม นำไปสู่การหลุดพ้นจากวัฏสงสารในที่สุด