ปทุมปูชกเถราปทาน

ปทุมปูชกเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งผู้มีบุญญาธิการจากการถวายดอกบัวแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยเหตุการณ์เริ่มต้นในอดีตกาล ณ ภูเขาโคตมะ ใกล้ป่าหิมพานต์ ท่านได้บวชเป็นฤๅษีอาศัยอยู่ในอาศรมร่วมกับเหล่าศิษย์ วันหนึ่งท่านมีความเลื่อมใสในพระพุทธเจ้า จึงได้สั่งให้เหล่าศิษย์ไปเก็บดอกบัวมาเพื่อนำมาบูชาแด่พระพุทธองค์ผู้เป็นเลิศแห่งทวิบาท เมื่อเหล่าศิษย์นำดอกบัวมาให้ ท่านได้จัดแจงจัดดอกไม้บูชาด้วยจิตอันเลื่อมใสยิ่ง

หลังจากถวายดอกบัวบูชาแล้ว ท่านได้ให้โอวาทแก่เหล่าศิษย์ด้วยความปรารถนาดีว่า "พวกท่านอย่าได้ประมาทเลย เพราะความไม่ประมาทนำความสุขมาให้" จากนั้นท่านได้บำเพ็ญตนอยู่ในความไม่ประมาทจนกระทั่งสิ้นอายุขัย ผลบุญจากการกระทำอันเป็นกุศลนี้ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาล ดังนี้:

• อานิสงส์ในภพภูมิ: ท่านระลึกชาติได้ว่านับตั้งแต่ถวายดอกบัวเมื่อ 91 กัปที่แล้ว ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลย
• อานิสงส์ในทางโลก: ในกัปที่ 51 ท่านได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้มีพระนามว่า ชลุตตมะ ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว 7 ประการและมีพระกำลังมาก
• อานิสงส์ในทางธรรม: ในชาติสุดท้ายท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้แตกฉานในปฏิสัมภิทา 4 สามารถทำตามคำสอนของพระพุทธเจ้าได้อย่างสมบูรณ์

คำสอนหลัก ของพระสูตรนี้คือการเน้นย้ำถึงความสำคัญของ "ความไม่ประมาท" (Appamāda) ซึ่งเป็นหนทางแห่งความสุขและความสำเร็จทั้งทางโลกและทางธรรม รวมถึงการสั่งสมบุญกุศลด้วยความศรัทธาต่อพระรัตนตรัย แม้การกระทำเพียงเล็กน้อยเช่นการถวายดอกไม้ หากทำด้วยจิตที่บริสุทธิ์และประกอบด้วยความไม่ประมาท ย่อมส่งผลให้บรรลุถึงมรรคผลนิพพานได้ในที่สุด