รโหสัญญิกเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งผู้มีบุญญาธิการสูงส่ง ซึ่งท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ในสมัยพุทธกาล โดยเนื้อหาหลักกล่าวถึงเหตุการณ์ในอดีตชาติของท่าน ดังนี้:

  • ชาติกำเนิดและวัยเยาว์: ในอดีตกาล ท่านเกิดเป็นพราหมณ์ผู้เชี่ยวชาญในมนต์อาคม อาศัยอยู่ ณ เชิงเขาวสภะ ใกล้กับภูเขาหิมพานต์ ท่านเป็นอาจารย์ผู้มีชื่อเสียง มีศิษย์ในปกครองถึง 3,000 คน
  • การสร้างกุศลด้วยใจ: แม้จะเป็นพราหมณ์ แต่ท่านมีความเลื่อมใสในพุทธธรรม ท่านได้รวบรวมศิษย์แล้วปลีกตัวออกไปนั่งสมาธิเพียงลำพัง ณ กระท่อมใบไม้ โดยน้อมจิตระลึกถึงพระพุทธเจ้าด้วยความเลื่อมใส (รโหสัญญา) จนกระทั่งสิ้นอายุขัยในท่านั่งสมาธิ (ปัลลังก์)
  • อานิสงส์แห่งการทำจิตให้เลื่อมใส: ด้วยกุศลกรรมเพียงช่วงขณะจิตที่น้อมไปในพระพุทธคุณ ส่งผลให้ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลยตลอดระยะเวลา 31 กัปที่ผ่านมา
  • ความสำเร็จในชีวิต: ในอดีตชาติ ท่านยังเคยเกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่า สิริธร ผู้เพียบพร้อมด้วยรัตนะ 7 ประการ และทรงมีพระบารมีมาก

ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้มาเกิดในสมัยพุทธกาล ได้ฟังธรรมจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจนบรรลุพระอรหันต์ พร้อมด้วยปฏิสัมภิทา 4 โดยท่านได้กล่าวสรุปถึงความสำเร็จสูงสุดในชีวิตว่า เป็นผลมาจากการที่ท่านได้ทำจิตให้เลื่อมใสในพระพุทธเจ้าเพียงเล็กน้อยในอดีต แต่ผลบุญนั้นส่งเสริมให้ท่านได้รับอานิสงส์อันยิ่งใหญ่จนถึงการหลุดพ้นจากวัฏสงสารในที่สุด

อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดวันที่ 2026-09-07