สุปาริจริยเถราปทาน

สุปาริจริยเถราปทาน เป็นเรื่องราวการบำเพ็ญกุศลในอดีตชาติของพระสุปาริจริยเถระ ซึ่งปรากฏในคัมภีร์อปทาน โดยท่านได้กล่าวถึงเหตุการณ์ในสมัยที่พระพุทธเจ้าพระนามว่า ปทุมะ (พระพุทธเจ้าผู้เป็นเลิศกว่าทวิบาทและเป็นผู้นำแห่งนรชน) เสด็จออกผนวชและประกาศพระธรรมเทศนา ในขณะนั้นมียักษ์กลุ่มหนึ่งมาชุมนุมกันอยู่ใกล้ที่ประทับเพื่อฟังธรรม พระเถระซึ่งในขณะนั้นเป็นเพียงบุรุษผู้หนึ่ง ได้สดับพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับอมตธรรมแล้วเกิดความเลื่อมใส มีจิตใจเบิกบาน จึงได้แสดงความเคารพและถวายการปรนนิบัติด้วยความศรัทธาอย่างยิ่ง

ผลแห่งการกระทำกุศลกรรมในครั้งนั้น ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาล ดังนี้:

• อานิสงส์ในภพภูมิ: ตลอดระยะเวลา 30,000 กัปที่เวียนว่ายตายเกิด ท่านไม่เคยไปอุบัติในทุคติภูมิเลย
• ความสำเร็จในฐานะมนุษย์: ในช่วง 29 กัปที่ผ่านมา ท่านได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ทรงสมบูรณ์ด้วยรัตนะ 7 ประการ มีพระนามว่า สมลังกตะ ทรงมีพระกำลังมากและครองความเป็นใหญ่
• บรรลุธรรมในปัจจุบันชาติ: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้บรรลุวิชชาและธรรมขั้นสูงสุด ได้แก่ ปฏิสัมภิทา 4, วิโมกข์ 8 และ อภิญญา 6 ซึ่งเป็นการยืนยันถึงการปฏิบัติศาสนกิจของพระพุทธเจ้าจนสำเร็จผลอย่างสมบูรณ์

บทสรุปแห่งพระสูตรนี้แสดงให้เห็นถึง อานุภาพแห่งการทำกุศล และการตั้งจิตเลื่อมใสในพระรัตนตรัย แม้เพียงการปรนนิบัติหรือการฟังธรรมด้วยจิตที่บริสุทธิ์ ก็เป็นเหตุปัจจัยให้บรรลุถึงมรรคผลนิพพานได้ในที่สุด