รัตติปุปผิยเถราปทาน

รัตติปุปผิยเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งที่ได้รับผลบุญจากการถวายดอกไม้แด่พระพุทธเจ้า โดยในอดีตกาลท่านเคยเกิดเป็นนายพรานเนื้อ อาศัยอยู่ในป่าใหญ่ วันหนึ่งท่านได้พบกับพระวิปัสสีพุทธเจ้า ผู้เป็นจอมเทพและประเสริฐกว่านรชนทั้งปวง ในขณะนั้นท่านเห็นต้นกุฏชะ (ต้นพุด) กำลังออกดอกบานสะพรั่งในยามค่ำคืน จึงเกิดความเลื่อมใสศรัทธาอย่างยิ่ง ได้ขุดถอนต้นกุฏชะนั้นทั้งรากแล้วนำไปน้อมถวายแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยใจที่บริสุทธิ์

ผลบุญจากการถวายดอกไม้นั้นส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาลตลอดระยะเวลาอันยาวนาน ดังนี้:

• การไม่ไปสู่ทุคติ: นับจากกัปที่ 91 เป็นต้นมา ท่านไม่เคยรู้จักทุคติภูมิเลย ผลบุญนี้คอยปกป้องท่านให้เสวยสุขในสุคติภูมิเท่านั้น
• สมบัติในสวรรค์และมนุษย์: ในกัปที่ 8 ก่อนกัปนี้ ท่านได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่าสุปปสันนะ ผู้ทรงเพียบพร้อมด้วยรัตนะทั้ง 7 ประการ และมีพระกำลังมาก
• บรรลุธรรมชั้นสูง: ในชาติปัจจุบัน ท่านได้บวชในพระพุทธศาสนาและบรรลุปฏิสัมภิทาญาณ 4 อันเป็นความแตกฉานในธรรมอย่างยิ่งยวด สามารถทำกิจของพระพุทธเจ้าให้สำเร็จลุล่วงได้โดยสมบูรณ์

ใจความสำคัญของพระสูตรนี้คือการชี้ให้เห็นถึงอานิสงส์ของการถวายทานด้วยจิตที่เลื่อมใส แม้จะเป็นเพียงการถวายดอกไม้ที่พบเห็นในป่า แต่หากถวายแด่บุคคลผู้ประเสริฐที่สุดอย่างพระพุทธเจ้า ย่อมนำมาซึ่งผลบุญที่นับประมาณไม่ได้ ส่งผลให้ผู้ปฏิบัติไม่ต้องตกต่ำ และนำไปสู่หนทางแห่งการบรรลุธรรมในที่สุด