เอกทีปิยเถราปทาน

เอกทีปิยเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งที่ได้รับผลบุญจากการถวาย "ประทีป" เพียงดวงเดียวแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยเหตุการณ์เริ่มต้นขึ้นในสมัยของ พระปทุมุตตรพุทธเจ้า ขณะที่พระองค์ประทับอยู่ ณ ต้นไม้ที่ประเสริฐ (โพธิพฤกษ์) พระเถระในขณะนั้นได้เกิดความเลื่อมใสศรัทธาอย่างแรงกล้า จึงได้ถวายประทีปดวงหนึ่งเพื่อเป็นพุทธบูชา ด้วยจิตใจที่เบิกบานและตั้งมั่นในกุศลเจตนา

ผลบุญจากการถวายประทีปเพียงดวงเดียวในครั้งนั้น ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อันยิ่งใหญ่ตลอดการเวียนว่ายตายเกิดในวัฏสงสาร ดังนี้:

• อานิสงส์แห่งการให้แสงสว่าง: ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิ (อบายภูมิ 4) เลยแม้แต่ครั้งเดียว เพราะอานิสงส์ของการถวายประทีปช่วยชี้ทางสว่างให้ชีวิตเสมอ
• ความมั่งคั่งและอำนาจ: ในช่วง 16,000 กัปที่ผ่านมา ท่านได้เกิดเป็น พระเจ้าจักรพรรดิ ผู้ทรงพระนามว่า "จันทภา" ถึง 4 ครั้ง มีพละกำลังและบารมีมาก
• ความสำเร็จในธรรม: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้แตกฉานในปฏิสัมภิทา 4 ประการ และได้ชื่อว่าเป็นผู้ที่ทำคำสอนของพระพุทธเจ้าให้บริบูรณ์แล้ว

สรุปใจความสำคัญของพระสูตรนี้คือการชี้ให้เห็นถึง "อานิสงส์แห่งการถวายประทีป" แม้จะเป็นเพียงทานเพียงเล็กน้อย แต่หากทำด้วยใจที่เลื่อมใสศรัทธาในพระรัตนตรัย ก็ย่อมส่งผลให้ชีวิตเจริญรุ่งเรืองทั้งทางโลกและทางธรรม เป็นเหตุปัจจัยสำคัญที่นำไปสู่การบรรลุมรรคผลนิพพานในที่สุด