อังโกลกเถราปทาน

เนื้อหาของอังโกลกเถราปทาน เป็นการกล่าวถึงประวัติและผลแห่งบุญบารมีของพระอังโกลกเถระ ในอดีตชาติสมัยพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ พระเถระได้มีโอกาสพบดอกอังโกลกที่กำลังบานสะพรั่ง จึงเกิดจิตศรัทธาเลื่อมใสได้เก็บดอกไม้นั้นมาด้วยความเคารพ ขณะนั้นพระสิทธัตถพุทธเจ้ากำลังประทับสงบอยู่ในถ้ำ พระเถระได้รอคอยเวลาที่เหมาะสมแล้วจึงนำดอกไม้เหล่านั้นไปบูชาที่ปากถ้ำด้วยความเลื่อมใสในพระบารมีของพระพุทธองค์

ผลจากการทำบุญในครั้งนั้นส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาลตลอดระยะเวลาอันยาวนาน ดังนี้:

• อานิสงส์ด้านสุคติภูมิ: ตลอด 94 กัปที่ผ่านมา ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลย ผลแห่งการถวายดอกไม้เป็นเหตุให้ท่านเสวยแต่ความสุขในสุคติโลกสวรรค์
• อานิสงส์ด้านสมบัติในวัฏสงสาร: ในกัปที่ 36 ท่านได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ทรงพระนามว่าอาเสกะ ผู้สมบูรณ์ด้วยแก้ว 7 ประการและมีพระกำลังมาก
• อานิสงส์ในปัจจุบันชาติ: การบำเพ็ญบุญในอดีตส่งผลมาถึงชาติสุดท้าย ทำให้ท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้แตกฉานในปฏิสัมภิทา 4 สามารถทำหน้าที่สืบทอดพระศาสนาของพระพุทธเจ้าได้อย่างสมบูรณ์

บทสรุปของพระสูตรนี้แสดงให้เห็นถึงอานุภาพของการทำบุญด้วยจิตที่เลื่อมใส แม้จะเป็นเพียงการถวายดอกไม้บูชาแด่พระพุทธเจ้าเพียงครั้งเดียวในอดีต แต่ด้วยความศรัทธาอันแรงกล้าก็สามารถเปลี่ยนชีวิตให้พ้นจากความทุกข์ในอบายภูมิ และนำพาไปสู่ความสำเร็จสูงสุดคือพระนิพพาน ซึ่งถือเป็นคำสอนหลักที่เน้นย้ำถึงกฎแห่งกรรมและการสะสมบุญบารมีเพื่อความพ้นทุกข์ในสังสารวัฏ