เวทิทายกเถราปทาน

เวทิทายกเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเวทิทายกเถระ ซึ่งปรากฏอยู่ในอุทกาสนวรรค แห่งอปทานบาลี โดยท่านได้กล่าวถึงเหตุการณ์ในสมัยที่พระพุทธเจ้าพระนามว่า พระวิปัสสีพุทธเจ้า เสด็จอุบัติขึ้นในโลก ในกาลนั้นท่านได้เกิดเป็นกุลบุตรผู้มีความเลื่อมใสศรัทธาอย่างยิ่ง จึงได้จัดสร้างระเบียงหรือรั้วล้อมรอบต้นพระศรีมหาโพธิ์ของพระองค์ เพื่อเป็นการแสดงความเคารพสักการะด้วยจิตใจที่เบิกบานและผ่องใส

จากผลบุญกุศลอันยิ่งใหญ่ที่ได้กระทำไว้ในครั้งนั้น ท่านได้กล่าวถึงอานิสงส์ที่ได้รับในสังสารวัฏ ดังนี้

• การไม่ไปสู่ทุคติ: นับตั้งแต่ทำบุญนั้นมาเป็นเวลา 91 กัป ท่านไม่เคยรู้จักทุคติภูมิเลย เสวยสุขอยู่ในสุคติภูมิอย่างต่อเนื่อง
• ความเป็นผู้มีอำนาจ: ในกัปที่ 11 แต่ปัจจุบันนี้ ท่านได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ทรงพระนามว่า สุริยาสม ผู้เพียบพร้อมด้วยรัตนะ 7 ประการ และมีพละกำลังมหาศาล
• การบรรลุธรรม: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้มีโอกาสฟังธรรมและบรรลุเป็นพระอรหันต์ผู้แตกฉานในปฏิสัมภิทา 4 ประการ อันเป็นผลลัพธ์สูงสุดของงานพระพุทธศาสนา

ใจความสำคัญและคำสอนหลัก: เรื่องราวของท่านเป็นเครื่องยืนยันถึงอานิสงส์แห่งการทำบุญกับพระพุทธเจ้า แม้จะเป็นการกระทำเพียงเล็กน้อยแต่หากทำด้วยจิตที่เลื่อมใสศรัทธาอย่างแท้จริง ย่อมส่งผลให้ผู้ทำได้รับความสุขมหาศาลทั้งในภพนี้และภพหน้า จนกระทั่งถึงความหลุดพ้นจากวัฏสงสารในที่สุด การสร้างระเบียงล้อมต้นโพธิ์ในครั้งนั้น จึงถือเป็นต้นทุนชีวิตที่นำท่านสู่ความเป็นเลิศทั้งทางโลกและทางธรรมตามมรรควิธีของพระพุทธองค์