นาคเกสริยเถราปทาน

นาคเกสริยเถราปทาน เป็นเรื่องราวการบำเพ็ญบุญในอดีตชาติของพระนาคเกสริยเถระ ผู้ได้รับอานิสงส์จากการบูชาพระสัมมาสัมพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ จนส่งผลให้ท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ในชาตินี้ โดยเนื้อหาสรุปเหตุการณ์สำคัญได้ดังนี้:

• การทำบุญในอดีตชาติ: ในอดีตสมัยพระพุทธเจ้าพระนามว่า ติสสะ ผู้เป็นที่พึ่งของโลก ท่านได้ถือธนูเข้าไปในป่าลึก ได้พบเห็นดอกนาคเกสระ (ดอกบุนนาค) ที่กำลังบานสะพรั่ง จึงเกิดความเลื่อมใสศรัทธาอย่างยิ่ง ท่านได้เก็บดอกไม้นั้นมาประคองไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง ประนมมือเหนือศีรษะแล้วน้อมถวายเป็นพุทธบูชาด้วยจิตอันบริสุทธิ์
• อานิสงส์ของการบูชา: ด้วยอานุภาพแห่งการถวายดอกไม้แด่พระพุทธเจ้าในครั้งนั้น ส่งผลให้ท่านไม่เคยไปสู่ทุคติภูมิเลยตลอดระยะเวลา 92 กัปที่ผ่านมา เวียนว่ายตายเกิดแต่ในสุคติภูมิ สวรรค์ และมนุษย์
• ผลแห่งบุญในสังสารวัฏ: ในช่วงกัปที่ 73 ท่านได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ทรงพระนามว่า นาคเกสระ ถึง 7 ครั้ง ทรงสมบูรณ์ด้วยรัตนะ 7 ประการ และมีพระบารมีมาก
• ความสำเร็จในปัจจุบัน: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้ปฏิบัติธรรมจนบรรลุ ปฏิสัมภิทา 4 มีวิชชา 3 และมีความเชี่ยวชาญในวิมุตติหลุดพ้น เป็นพระอรหันต์ผู้ทำกิจแห่งพระพุทธศาสนาสำเร็จบริบูรณ์แล้ว

คำสอนหลัก: พระสูตรนี้เน้นย้ำถึง พุทธานุสติ และอานิสงส์ของการกระทำกุศลด้วยความศรัทธา แม้จะเป็นเพียงการถวายดอกไม้แก่พระพุทธเจ้าด้วยจิตที่เลื่อมใส ก็สามารถเป็นเหตุปัจจัยให้บรรลุถึงความสุขในสังสารวัฏ และเป็นพื้นฐานอันมั่นคงไปสู่การบรรลุ พระนิพพาน ในที่สุด