กุฏิธูปกเถราปทาน

กุฏิธูปกเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระผู้มีบุญญาธิการท่านหนึ่ง ซึ่งได้บำเพ็ญกุศลด้วยการถวายเครื่องหอมบูชา โดยท่านได้เล่าถึงเหตุการณ์ในสมัยที่พระพุทธเจ้าพระนามว่า สิทธัตถะ เสด็จอุบัติขึ้นในโลก ในช่วงเวลานั้น ท่านได้ทำหน้าที่เป็นผู้ดูแลกุฏิ (กุฏิกอปโก) ด้วยจิตใจที่เลื่อมใสศรัทธาอย่างยิ่ง ท่านจึงได้หมั่นนำเครื่องหอมไปจุดบูชาและอบกุฏิของพระพุทธองค์อยู่เป็นประจำด้วยมือของตนเอง เพื่อให้เกิดความสะอาดและกลิ่นหอมหวนอันเป็นมงคล

ผลานิสงส์แห่งการกระทำดังกล่าว ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อันยิ่งใหญ่ตลอดระยะเวลานานถึง 94 กัป ดังนี้:

• การไม่ไปอบายภูมิ: ท่านไม่เคยรู้จักทุคติภูมิเลยตลอดระยะเวลาอันยาวนานนั้น ผลแห่งการถวายเครื่องหอมได้ส่งผลให้ท่านเวียนว่ายตายเกิดแต่ในสุคติภูมิเท่านั้น
• สมบัติอันเป็นเลิศ: ท่านได้รับผลบุญที่ส่งเสริมให้มีความสุขทั้งในมนุษยโลกและเทวโลก
• การบรรลุธรรม: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้บรรลุเป็นพระอรหันต์ผู้แตกฉานใน ปฏิสัมภิทา 4 และวิชชา 3 ซึ่งเป็นเครื่องยืนยันว่าการสร้างมหากุศลเล็กน้อยด้วยจิตที่เลื่อมใสในพระพุทธเจ้า ย่อมเป็นเหตุปัจจัยให้ถึงซึ่งพระนิพพานได้

ใจความสำคัญของพระสูตรนี้คือ การแสดงให้เห็นถึง อานุภาพของการบูชา แม้จะเป็นเพียงการจุดเครื่องหอมเพื่อดูแลเสนาสนะของพระพุทธเจ้า แต่หากทำด้วยความเลื่อมใสศรัทธาอย่างแท้จริง ย่อมเป็นเหตุให้ผู้นั้นได้รับความสุขทั้งในปัจจุบันและอนาคต จนกระทั่งถึงความพ้นทุกข์คือพระนิพพานในที่สุด นับเป็นการเน้นย้ำถึงคำสอนเรื่อง กฎแห่งกรรม ที่ว่าทำดีได้ดี และผลของกรรมที่ทำไว้ดีแล้ว ย่อมส่งผลให้สมบูรณ์ด้วยอริยทรัพย์เสมอ