ฉัตตทายกเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งผู้มีบุญญาธิการอันยิ่งใหญ่จากการถวายเศวตฉัตรแด่พระพุทธเจ้าในอดีต เนื้อความเริ่มต้นด้วยพระเถระกล่าวถึงเหตุการณ์เมื่อครั้งที่บุตรชายของท่านได้ออกบวชในพระพุทธศาสนาและบรรลุเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้ดับเย็นและเป็นที่เคารพของชาวโลก เมื่อพระองค์เสด็จปรินิพพาน พระเถระได้เดินทางตามไปที่เชิงตะกอนเพื่อกราบสักการะด้วยความเลื่อมใสศรัทธา

ณ สถานที่นั้น พระเถระได้ยกมือไหว้และตัดสินใจถวายเศวตฉัตรไว้เหนือเชิงตะกอนของพระพุทธเจ้า เพื่อเป็นการบูชาครั้งสุดท้าย ผลแห่งการกระทำที่เป็นกุศลกรรมอันยิ่งใหญ่นี้ส่งผลให้พระเถระไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลยตลอดระยะเวลา 94 กัปที่ผ่านมา อีกทั้งยังได้รับอานิสงส์ให้ไปเกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ทรงพระนามว่า มหารหส ผู้มีกำลังมากถึง 7 พระองค์ ในช่วงเวลา 25 กัปที่ผ่านมา

สรุปใจความสำคัญและอานิสงส์ของการบูชา:

  • อานิสงส์แห่งศรัทธา: การกระทำด้วยความเลื่อมใสในพระพุทธเจ้าแม้เพียงเล็กน้อย แต่ทำด้วยจิตที่บริสุทธิ์ ย่อมส่งผลให้ผู้นั้นพ้นจากอบายภูมิและเสวยสุขในเทวโลกหรือมนุษยโลกอย่างยาวนาน
  • ผลของบุญ: การถวายสิ่งของที่สูงค่าเพื่อบูชาพระบรมศพหรือพระสถูปเจดีย์ เป็นเหตุให้ได้รับสมบัติในความเป็นพระเจ้าจักรพรรดิและสมบัติในสวรรค์
  • บทสรุปสู่มรรคผล: พระเถระผู้เป็นเจ้าของประวัติระบุว่า ตนได้บรรลุปฏิสัมภิทา 4 และวิชชา 3 อันเป็นเครื่องยืนยันว่าการสร้างมหากุศลในอดีตเป็นปัจจัยเกื้อหนุนให้ถึงพร้อมด้วยมรรคผลนิพพานในชาติปัจจุบัน

เรื่องราวนี้แสดงให้เห็นถึงอานุภาพแห่งบุญกุศลที่เกิดจากความกตัญญูและศรัทธาในพระรัตนตรัย ซึ่งเป็นหนทางที่นำพาสัตว์โลกให้ก้าวข้ามวัฏสงสารและบรรลุถึงความเกษมศานต์คือพระนิพพานในที่สุด

อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดวันที่ 2026-09-07