อัมพปิณฑิยเถราปทาน

อัมพปิณฑิยเถราปทาน เป็นเรื่องราวที่กล่าวถึงอดีตชาติและผลแห่งบุญของพระอัมพปิณฑิยเถระ ซึ่งได้บำเพ็ญบุญบารมีไว้ในสมัยของพระวิปัสสีพุทธเจ้า โดยท่านได้กล่าวถึงความมุ่งมั่นในการสร้างกุศลด้วยการถวายผลมะม่วงแก่พระพุทธเจ้าผู้เป็นมหาฤาษี ผลบุญจากการถวายทานในครั้งนั้นส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาลตลอดระยะเวลา 91 กัปที่ผ่านมา โดยท่านไม่เคยไปอุบัติในทุคติภูมิเลย เป็นเครื่องยืนยันถึงอานุภาพแห่งการทำทานแด่เนื้อนาบุญอันเลิศ

หัวข้อสำคัญและบทสรุปของพระสูตรนี้ มีดังนี้:

• อดีตชาติและการทำทาน: ในอดีตพระเถระเคยเกิดเป็นยักษ์ชื่อว่าโรมสะ แต่ด้วยจิตที่เลื่อมใสได้ถวายผลมะม่วง (อัมพปิณฑิ) แด่พระวิปัสสีพุทธเจ้า
• ผลแห่งบุญ: การถวายทานเพียงเล็กน้อยด้วยจิตที่บริสุทธิ์ต่อพระพุทธเจ้า ส่งผลให้ท่านเสวยสุขในเทวโลกและมนุษยโลกตลอด 91 กัป ไม่เคยเข้าถึงทุคติภูมิเลย
• บรรลุธรรมในชาติสุดท้าย: ในชาตินี้ท่านได้ออกบวชและบรรลุเป็นพระอรหันต์ผู้แตกฉานในปฏิสัมภิทา 4 ซึ่งเป็นผลสืบเนื่องมาจากการสั่งสมบารมีและการปฏิบัติธรรมตามคำสอนของพระพุทธเจ้า

เนื้อหาในพระสูตรนี้เน้นย้ำถึงกฎแห่งกรรมและการเลือกทำทานกับเนื้อนาบุญที่มีคุณธรรมสูงส่ง ว่าสามารถส่งผลให้ผู้ทำประสบความสุขทั้งในปัจจุบันและอนาคตอย่างไม่มีประมาณ อีกทั้งยังแสดงให้เห็นถึงบทสรุปของผู้ที่ได้ทำตามคำสอนของพระพุทธเจ้า (พุทธสาสนะ) จนประสบความสำเร็จสูงสุดในพระพุทธศาสนา คือการหลุดพ้นจากวัฏสงสารนั่นเอง