ยวกลาปิยเถราปทาน

ยวกลาปิยเถราปทาน เป็นเรื่องราวของพระเถระผู้ได้รับอานิสงส์จากการทำบุญด้วยความเลื่อมใสในพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยในอดีตชาติ ท่านเกิดเป็นผู้มีอาชีพเกี่ยวหญ้าอยู่ในกรุงอรุณวดี วันหนึ่งท่านได้พบกับพระสิขีพุทธเจ้าผู้เป็นศาสดาเอกของโลกขณะกำลังเสด็จดำเนินมาตามทาง ด้วยความเลื่อมใสและจิตที่เปี่ยมด้วยความเมตตา ท่านจึงนำหญ้าที่เกี่ยวมาได้นำไปปูลาดเป็นอาสนะเพื่อให้พระพุทธองค์ประทับนั่ง

เมื่อพระสิขีพุทธเจ้าทรงทราบถึงเจตนาอันบริสุทธิ์ของท่าน จึงได้ประทับนั่งบนอาสนะหญ้านั้น พระเถระได้เห็นพระพุทธองค์ผู้ปราศจากมลทิน ทรงเป็นผู้บำเพ็ญฌานและทรงเป็นผู้นำทางจิตวิญญาณ จึงเกิดความอิ่มเอิบใจเป็นอย่างยิ่ง จนกระทั่งท่านได้ละโลกในขณะที่จิตเลื่อมใสศรัทธาในพระพุทธองค์นั้นเอง

ด้วยผลบุญจากการถวายอาสนะหญ้าเพียงครั้งเดียวในอดีตชาติ เมื่อ 31 กัปที่ผ่านมา ท่านได้รับอานิสงส์ผลบุญดังนี้:

• ไม่เคยไปสู่ทุคติ: ตลอดระยะเวลาที่เวียนว่ายตายเกิด ท่านไม่เคยไปเกิดในอบายภูมิหรือทุคติเลย
• ได้รับความสุข: เสวยผลบุญอันยิ่งใหญ่จากการถวายอาสนะหญ้าในภพภูมิที่ควรแก่การเสวยสุข
• บรรลุธรรมชั้นสูง: ในชาติปัจจุบัน ท่านได้บรรลุปฏิสัมภิทา 4 และสำเร็จเป็นพระอรหันต์ผู้ทำกิจแห่งพระพุทธศาสนาสำเร็จสมบูรณ์แล้ว

ใจความสำคัญของพระสูตรนี้เน้นย้ำถึงพลังแห่งศรัทธาและการกระทำแม้เพียงเล็กน้อยแต่ทำด้วยจิตที่เลื่อมใสในพระอริยบุคคลผู้เป็นเนื้อนาบุญอันประเสริฐ ย่อมส่งผลให้ผู้กระทำได้รับความสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ตลอดจนเป็นปัจจัยส่งเสริมให้เข้าถึงวิมุตติหลุดพ้นจากวัฏสงสารได้ในที่สุด