ปิลักขผลทายกเถราปทาน

ปิลักขผลทายกเถราปทาน เป็นเรื่องราวของพระเถระผู้มีบุญญาธิการท่านหนึ่ง ซึ่งได้ย้อนระลึกถึงอดีตชาติอันยาวนานเมื่อครั้งพบกับ พระอรรถทัสสีพุทธเจ้า ผู้ทรงพระยศยิ่งใหญ่ในป่าลึก ด้วยจิตที่เลื่อมใสและมีความโสมนัส ท่านจึงได้น้อมนำเอา ผลปิลักขะ (ผลไทร) ไปถวายแด่พระพุทธองค์ ผลบุญจากการถวายทานเพียงเล็กน้อยในครั้งนั้น ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาลตลอดระยะเวลา 18 กัปที่ผ่านมา โดยท่านกล่าวว่าไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลย เสวยสุขในสุคติโลกสวรรค์และมนุษย์สลับกันไป จนกระทั่งมาถึงชาติสุดท้ายนี้

ในปัจจุบันชาติ ท่านได้บรรลุธรรมอันสูงสุดตามคำสอนของพระพุทธเจ้า โดยสรุปใจความสำคัญและหลักธรรมที่ปรากฏได้ดังนี้:

• อานิสงส์ของการถวายทาน: การถวายทานด้วยจิตที่เลื่อมใสต่อพระพุทธเจ้า แม้จะเป็นสิ่งของเพียงเล็กน้อย ก็สามารถส่งผลให้ผู้ทำบุญพ้นจากอบายภูมิและได้รับความสุขในภพชาติต่างๆ อย่างไม่มีที่สิ้นสุด
• ผลแห่งการปฏิบัติธรรม: พระเถระได้บรรลุเป็นพระอรหันต์ กิเลสทั้งปวงถูกเผาผลาญจนหมดสิ้น เป็นผู้ไม่มีอาสวะกิเลสเครื่องเศร้าหมอง และได้รับ ปฏิสัมภิทา 4 อันเป็นความแตกฉานในธรรมอย่างยิ่ง
• ความสำเร็จในชีวิตสมณะ: ท่านได้แสดงความภาคภูมิใจว่าการที่ได้มาบวชในพระพุทธศาสนาถือเป็นการมาดีแล้ว และท่านได้ปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธเจ้าจนบรรลุเป้าหมายสูงสุดคือพระนิพพาน

เรื่องราวนี้เป็นเครื่องยืนยันถึง กฎแห่งกรรม และอานิสงส์ของการสร้างบุญบารมีกับผู้ที่ควรบูชา ซึ่งเป็นแบบอย่างให้พุทธศาสนิกชนเห็นถึงความสำคัญของความเลื่อมใสศรัทธาที่มีต่อพระรัตนตรัย อันเป็นหนทางนำไปสู่การสิ้นสุดแห่งทุกข์ทั้งปวง