ปุณณกเถราปทาน

ปุณณกเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระปุณณกเถระ ผู้เป็นพระอรหันตสาวกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าองค์ปัจจุบัน ในกาลอดีตเมื่อครั้งพระพุทธเจ้าพระนามว่า สยัมภู ผู้ทรงเป็นผู้ไม่พ่ายแพ้ เสด็จดับขันธปรินิพพานในระหว่างภูเขา พระปุณณกเถระ (ในขณะนั้นเป็นฤๅษี) ได้พบเหตุการณ์อัศจรรย์คือมีเสียงสัตว์ร้ายนานาชนิดร้องก้องไปทั่วป่า เป็นสัญญาณบ่งบอกถึงเหตุการณ์สำคัญ จึงได้ออกไปสำรวจและพบพระพุทธองค์เสด็จดับขันธปรินิพพานแล้ว ท่านจึงเกิดความเลื่อมใสศรัทธาอย่างยิ่ง ได้รวบรวมหญ้าและฟืนมาทำพิธีถวายพระเพลิงพระพุทธสรีระด้วยจิตอันเป็นกุศล

หลังจากถวายพระเพลิงเสร็จสิ้น ได้มี ยักษ์ตนหนึ่ง ปรากฏกายขึ้นกลางอากาศและตั้งชื่อให้ท่านว่า "ปุณณกะ" โดยพยากรณ์ว่าท่านจะได้ชื่อนี้ตลอดไป ด้วยบุญกุศลที่ได้ทำกิจอันยิ่งใหญ่นี้ ท่านได้เวียนว่ายตายเกิดในสุคติภูมิ เสวยทิพยสมบัติทั้งในสวรรค์และมนุษยโลก และได้รับความสุขสมปรารถนาในทุกภพชาติที่เกิดมา จนกระทั่งมาถึงภพชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้ออกบวชในพระพุทธศาสนาของพระโคตมพุทธเจ้า ปฏิบัติธรรมจนบรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้สิ้นอาสวะกิเลสทั้งปวง

• บุญกรรมในอดีต: การถวายพระเพลิงพระพุทธสรีระเป็นมหากุศลที่ส่งผลให้ไม่พบกับทุคติภูมิเลยตลอด 91 กัปที่ผ่านมา
• ผลแห่งความดี: การทำหน้าที่ของตนอย่างเต็มกำลังทำให้เกิดชื่อมงคลและเป็นที่สรรเสริญทั้งในหมู่มนุษย์และเทวดา
• เป้าหมายสูงสุด: การตั้งใจปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธเจ้า จนสามารถกำจัดกิเลสและบรรลุ ปฏิสัมภิทา 4 นำไปสู่การหลุดพ้นจากสังสารวัฏ

สรุปได้ว่าพระปุณณกเถระคือผู้ที่สั่งสมบารมีมาอย่างต่อเนื่อง เริ่มต้นจากการทำความดีเพียงเล็กน้อยด้วยใจที่เลื่อมใส จนกลายเป็นเหตุปัจจัยให้บรรลุถึงมรรคผลนิพพานในท้ายที่สุด เป็นแบบอย่างของความเพียรและการเห็นคุณค่าของโอกาสในการสร้างบุญบารมีกับพระพุทธเจ้า