นันทกเถราปทาน

นันทกเถราปทาน เป็นเรื่องราวการบำเพ็ญบุญบารมีในอดีตชาติของ พระนันทกเถระ ซึ่งได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ในสมัยพุทธกาล โดยท่านได้เล่าถึงเหตุการณ์ในอดีตชาติว่า ท่านเคยเกิดเป็น นายพรานเนื้อ ผู้มีอาชีพล่าสัตว์อยู่ในป่าลึก ในคราวนั้นท่านได้พบกับ พระอนุรุทธพุทธเจ้า ผู้กำลังเสด็จประทับอยู่ตามลำพังในป่า ด้วยจิตเลื่อมใสศรัทธาอย่างแรงกล้า นายพรานผู้นี้จึงได้นำไม้สี่ต้นมาปักเป็นเสา สร้างเป็นปะรำ (มณฑป) และประดับประดาด้วย ดอกบัว เพื่อถวายเป็นที่ประทับแก่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า หลังจากนั้นท่านได้วางคันธนูลงและตัดสินใจออกบวชในสำนักของพระองค์ทันที

ด้วยผลบุญจากการสร้างมณฑปและบูชาด้วยดอกบัวในครั้งนั้น ทำให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาล ดังนี้:

• อานิสงส์ในภพภูมิ: ท่านได้ไปบังเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ เสวยทิพยสมบัติ มีวิมานทองคำและยานพาหนะอันเป็นทิพย์
• อานิสงส์ในธรรมชาติ: มณฑปดอกบัวนั้นคอยคุ้มครองท่านเสมอมา ทำให้ฝนดอกบัวตกลงมาอยู่ตลอดเวลา และความร้อนจากแสงแดดไม่สามารถแผดเผาท่านได้ในทุกที่ที่ท่านไป
• อานิสงส์ในทางธรรม: การบูชาพระพุทธเจ้าด้วยศรัทธา ทำให้ท่านไม่ตกต่ำในอบายภูมิ มีความสามารถพิเศษระลึกชาติได้ มีตาทิพย์ และท้ายที่สุดในปัจจุบันชาติ ท่านได้ฟังธรรมอันลึกซึ้งจาก พระพุทธเจ้าพระโคดม จนสามารถทำลายอาสวะกิเลสให้สิ้นไป บรรลุเป็นพระอรหันต์ผู้มีปฏิสัมภิทาญาณ

พระนันทกเถระสรุปความว่า การทำบุญบูชาพระพุทธเจ้า เปรียบเสมือนการกรุยทางสู่ความหลุดพ้นจากวัฏสงสาร ท่านมีความภูมิใจในบุญกุศลที่ได้ทำไว้ดีแล้ว ทำให้ท่านได้รับความสุขสงบ เป็นผู้หมดสิ้นความอาลัย และเข้าถึงพระธรรมคำสอนของพระศาสดาได้อย่างสมบูรณ์