เอกทีปิยเถราปทาน

เอกทีปิยเถราปทาน เป็นเรื่องราวที่พระเถระรูปหนึ่งกล่าวถึงผลบุญที่ท่านได้ทำไว้ในอดีตชาติสมัยพระพุทธเจ้าพระนามว่า สิทธัตถะ เมื่อครั้งที่พระพุทธเจ้าเสด็จดับขันธปรินิพพานและมีการถวายพระเพลิงพระพุทธสรีระ มหาชนทั้งหลายต่างพากันไปบูชาด้วยของหอมและดอกไม้ ท่านซึ่งในขณะนั้นเป็นเพียงคนธรรมดาได้เกิดจิตเลื่อมใส จึงได้จุด "ประทีป" เพียงดวงเดียววางไว้ไม่ไกลจากเชิงตะกอน ประทีปนั้นสว่างไสวอยู่ตลอดทั้งคืนจนกระทั่งพระอาทิตย์ขึ้น ด้วยอานิสงส์แห่งการถวายประทีปบูชาในครั้งนั้น ส่งผลให้ท่านได้รับผลบุญมหาศาลตลอดระยะเวลา 94 กัปที่ผ่านมา

ผลแห่งการถวายประทีปเพียงดวงเดียวนั้น ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์ที่สำคัญ ดังนี้:

• อานิสงส์ในสวรรค์และมนุษย์: ได้เสวยสุขในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ 77 ครั้ง ได้เป็นเทวราช 31 ครั้ง และเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ถึง 28 ครั้ง
• อานิสงส์ด้านร่างกายและสติปัญญา: มีร่างกายที่สว่างไสวรุ่งเรืองดุจพระอาทิตย์ขึ้นอยู่เสมอ แม้อยู่ในครรภ์มารดาก็มีดวงตาที่สว่างไสวไม่ปิดลง
• อานิสงส์ด้านทิพยจักษุ: มีสายตาที่มองทะลุกำแพง ภูเขา และสิ่งกีดขวางได้ไกลถึง 100 โยชน์
• อานิสงส์ในการบรรลุธรรม: ในชาติสุดท้าย ท่านได้ออกบวชตั้งแต่อายุเพียง 4 ขวบ และบรรลุเป็น พระอรหันต์ ภายในเวลาไม่ถึงครึ่งเดือน

บทสรุปของพระสูตรนี้เน้นย้ำถึง อานุภาพแห่งเจตนา ในการทำบุญเพียงเล็กน้อยแต่ทำด้วยจิตที่เลื่อมใสศรัทธาอย่างยิ่งในพระพุทธเจ้า ย่อมส่งผลให้ชีวิตประสบแต่ความสุขและนำไปสู่การขจัดกิเลสทั้งปวงจนบรรลุธรรมชั้นสูงสุด พระเถระได้กล่าวด้วยความภาคภูมิใจว่า "ความมืดมนไม่มีแก่เรา เราไม่เห็นความมืดเลย" ซึ่งเป็นผลโดยตรงจากการที่ท่านเคยถวายประทีปบูชาพระศาสดาในอดีตกาล