พุทธสัญญกเถราปทาน

พุทธสัญญกเถราปทาน เป็นเรื่องราวของพระเถระผู้มีบุญญาธิการที่เกิดจาก “ความจำได้หมายรู้ในพระพุทธเจ้า” (พุทธสัญญา) ในอดีตชาติ พระเถระท่านนี้เคยเป็นพราหมณ์ผู้ทรงความรู้ แตกฉานในไตรเพทและศาสตร์แขนงต่างๆ เป็นอาจารย์ผู้สั่งสอนลูกศิษย์มากมาย ต่อมาเมื่อได้ยินข่าวว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้า (พระนามว่าสิทธัตถะ) เสด็จอุบัติขึ้นในโลก จึงเกิดความเลื่อมใสปรารถนาจะไปเฝ้าพระองค์

ท่านได้ชักชวนศิษย์ละทิ้งอาศรม ดำเนินชีวิตแบบนักบวชผู้ถือธุดงค์ มีเครื่องบริขารคือหนังเสือและหม้อน้ำ เดินทางมุ่งหน้าไปเฝ้าพระพุทธเจ้าด้วยความเคารพอย่างสูง ระหว่างทางท่านเกิดอาพาธหนัก แม้จะตั้งใจเดินทางไปเฝ้าพระพุทธเจ้าอย่างเต็มที่ แต่ด้วยสังขารไม่เอื้ออำนวย ท่านจึงระลึกถึงพระพุทธองค์ด้วยจิตศรัทธาอันแรงกล้าจนกระทั่งสิ้นใจลงในระหว่างทาง ด้วยอานิสงส์แห่งการระลึกถึงพระพุทธเจ้าเพียงช่วงเวลาสั้นๆ นั้น ทำให้ท่านไม่เคยไปสู่ทุคติภูมิเลยตลอด 94 กัปที่ผ่านมา

• ความหายากของพระพุทธเจ้า: การอุบัติขึ้นของพระพุทธเจ้าเปรียบเสมือนดอกมะเดื่อ หรือสิ่งที่หายากยิ่งในโลก
• อานิสงส์ของพุทธสัญญา: เพียงแค่จิตเลื่อมใสและระลึกถึงพระพุทธเจ้า (พุทธสัญญา) ก็เป็นเหตุให้ได้รับผลบุญมหาศาล ปิดกั้นอบายภูมิ
• ความเพียรในกุศล: การเดินทางมุ่งหน้าสู่พระพุทธองค์แสดงถึงความมุ่งมั่นแสวงหาธรรมอันสูงสุด แม้ร่างกายจะอ่อนแอแต่จิตใจนั้นแน่วแน่

ในปัจจุบันชาติ ท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้สิ้นอาสวะกิเลส มีความเชี่ยวชาญในปฏิสัมภิทา 4 ประการ พระเถระได้กล่าวสรุปถึงความสำเร็จของชีวิตท่านว่า การได้พบพระพุทธศาสนาและการได้ทำตามคำสอนของพระพุทธองค์ถือเป็นการมาดีแล้ว และเป็นการปฏิบัติกิจที่สมบูรณ์แล้วในที่สุด