นาคปุปผิยเถราปทาน

นาคปุปผิยเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระนาคปุปผิยเถระ ผู้ได้รับผลบุญจากการบูชาพระสัมมาสัมพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ อันเป็นเหตุปัจจัยสำคัญที่นำไปสู่การบรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ในชาติปัจจุบัน โดยเนื้อหาได้กล่าวถึงเหตุการณ์ในอดีตเมื่อ 91 กัปที่แล้ว ในขณะที่พระองค์เสด็จดำเนินมาตามถนน พระเถระในชาติที่เป็นบุรุษเข็ญใจได้พบเห็นพระพุทธเจ้าผู้ทรงมีพระฉวีวรรณดั่งทองคำ จึงเกิดศรัทธาเลื่อมใสและน้อมนำดอกนาคปุปผะ (ดอกบุนนาค) เข้าไปบูชาพระองค์ด้วยจิตที่เลื่อมใส

ผลแห่งการกระทำในครั้งนั้นส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาลตลอดระยะเวลาอันยาวนาน ดังนี้:

• ไม่รู้จักทุคติ: ตลอดระยะเวลา 91 กัปที่เวียนว่ายตายเกิด ท่านไม่เคยไปเกิดในอบายภูมิหรือทุคติเลย
• สมบูรณ์ด้วยทิพยสมบัติ: เสวยสุขทั้งในเทวโลกและมนุษยโลกเป็นเวลานาน
• บรรลุธรรมขั้นสูงสุด: ในชาติสุดท้าย ท่านได้บรรลุเป็นพระอรหันต์ผู้สิ้นกิเลส มีอาสวะหมดสิ้นไป และแตกฉานในปฏิสัมภิทา 4 ประการ

พระเถระได้กล่าวสรุปถึงความสำเร็จของชีวิตท่านว่า การได้มาพบพระพุทธศาสนาและการได้ทำบุญกับพระพุทธเจ้าถือเป็น "การมาดีแล้ว" ของท่าน ซึ่งเป็นบทพิสูจน์ให้เห็นถึงอานิสงส์ของการสร้างบุญกุศลด้วยความศรัทธาที่บริสุทธิ์ แม้จะเป็นเพียงการถวายดอกไม้เพียงดอกเดียว แต่หากทำด้วยจิตที่เลื่อมใสในพระพุทธเจ้า ผู้เป็นเนื้อนาบุญอันเลิศ ก็ย่อมสามารถส่งผลให้ผู้ปฏิบัติถึงฝั่งแห่งวิมุตติหลุดพ้นจากวัฏสงสารได้ในที่สุด