ภัททชิเถราปทาน

ภัททชิเถราปทาน เป็นเรื่องราวอดีตชาติและผลแห่งบุญของพระภัททชิเถระ ที่ได้บำเพ็ญกุศลไว้ในพระพุทธศาสนา โดยย้อนกลับไปในอดีตกาลในสมัยของพระปทุมุตตรพุทธเจ้า ท่านได้กระทำบุญด้วยการถวายรากบัว (ภิสะ) แด่พระพุทธองค์ด้วยจิตใจที่เลื่อมใสศรัทธา ผลแห่งทานอันน้อยนิดแต่น้อมถวายด้วยใจบริสุทธิ์นั้น ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างไพศาลในสังสารวัฏ

ใจความสำคัญและอานิสงส์แห่งการทำบุญในประวัติของท่านสรุปได้ดังนี้:

• การอนุโมทนาของพระพุทธเจ้า: พระปทุมุตตรพุทธเจ้าทรงรับบิณฑบาตและทรงอนุโมทนาให้ท่านมีความสุข ความปรารถนาสำเร็จ และได้รับความสุขอันไพศาล
• เสวยสุขในเทวโลก: หลังจากเสียชีวิตเพราะอสุนีบาต (ฟ้าผ่า) บุญกุศลได้นำท่านไปเกิด ณ สวรรค์ชั้นดุสิต มีนางฟ้าคอยแวดล้อมปรนนิบัติเช้าเย็นถึง 86,000 นาง
• ความสมบูรณ์ในมนุษยโลก: เมื่อกลับมาเกิดเป็นมนุษย์ ก็เป็นผู้มีความสุข สมบูรณ์ด้วยโภคทรัพย์ ไม่มีความบกพร่องในทรัพย์สินใด ๆ
• พ้นจากทุคติ: ตลอดแสนกัปที่ผ่านมา ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติเลย อันเป็นผลานิสงส์จากการถวายรากบัว
• บรรลุธรรมในชาติปัจจุบัน: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้มาพบพระพุทธศาสนา ได้รับความเมตตาจากพระศาสดา จนสามารถกำจัดกิเลาสิ้นเชิง บรรลุพระอรหันต์พร้อมด้วยปฏิสัมภิทา 4 และสิ้นอาสะวะทั้งปวง

พระสูตรนี้จึงเป็นเครื่องยืนยันถึงอานุภาพแห่งทานและการได้พบกับพระพุทธเจ้า แม้จะเป็นการถวายทานเพียงเล็กน้อย แต่หากทำด้วยจิตที่เลื่อมใสศรัทธา ย่อมเป็นสะพานบุญนำพาไปสู่ความสุขทั้งในโลกนี้ โลกหน้า และนำไปสู่ความหลุดพ้นคือพระนิพพานในที่สุด