สุปปวาสาสูตร

สุปปวาสาสูตร เป็นพระสูตรที่ถ่ายทอดเหตุการณ์เมื่อครั้งพระพุทธเจ้าเสด็จไปโปรดพระนางสุปปวาสา ณ เมืองปัชชนิกะ ในดินแดนของชาวโกลิยะ พระนางได้ถวายภัตตาหารอันประณีตแด่พระพุทธองค์ด้วยความเลื่อมใส เมื่อพระพุทธองค์เสวยเสร็จแล้ว จึงได้แสดงธรรมเรื่องอานิสงส์ของการให้ทานที่เป็นเลิศ โดยพระองค์ตรัสว่า ผู้ที่ให้ภัตตาหารชื่อว่าได้ให้สิ่งสำคัญ 4 ประการแก่ผู้รับ ดังนี้

• อายุ: ส่งผลให้ผู้ให้มีอายุยืนยาวทั้งในภพภูมิของมนุษย์และเทวดา
• วรรณะ: ส่งผลให้เป็นผู้มีผิวพรรณผ่องใส งดงาม
• สุขะ: ส่งผลให้เป็นผู้มีความสุขกายสบายใจ
• พละ: ส่งผลให้เป็นผู้มีกำลังกายและกำลังใจที่เข้มแข็ง

พระพุทธองค์ทรงย้ำว่า การให้ทานนั้นหากจัดเตรียมอย่างดี สะอาด ประณีต และให้แก่ผู้ที่มีคุณธรรมสูง (ผู้ประพฤติดีและมีจิตใจกว้างขวาง) ย่อมก่อให้เกิดผลบุญมหาศาล เปรียบเสมือนการเพิ่มพูนบุญกุศลให้งอกงามยิ่งขึ้นไป ทานที่บริสุทธิ์เช่นนี้ย่อมได้รับการสรรเสริญจากนักปราชญ์ทั้งหลายในโลก

ใจความสำคัญของพระสูตรนี้คือ การชี้ให้เห็นว่าผู้ที่เป็นอริยสาวกย่อมควรหมั่นสร้างบุญบารมีด้วยการให้ทาน การทำทานด้วยความเต็มใจและตั้งใจจริงเป็นการขจัดความตระหนี่ (มัจฉริยะ) ให้หมดสิ้นไปจากจิตใจ ส่งผลให้ผู้ปฏิบัติเป็นผู้ไร้ข้อตำหนิและมีสวรรค์เป็นที่ไปในเบื้องหน้า นอกจากนี้ การนึกถึงทานที่ตนได้ให้ด้วยดีแล้วนั้น ย่อมเป็นเครื่องหล่อเลี้ยงจิตใจให้เกิดความอิ่มเอิบและมีความสุขในการดำเนินชีวิตอยู่ในโลกนี้อย่างมีคุณค่า