บริกรรมนิมิต
อารมณ์กสิณที่ผู้ปฏิบัติกำหนดเพ่งในระยะเริ่มต้น
Ten Kasiṇa Meditation Subjects
กสิณเป็นอารมณ์สมถกรรมฐานที่ใช้กำหนดเพ่งสภาพหรือสีอย่างใดอย่างหนึ่งให้ต่อเนื่อง จนจิตจดจำอารมณ์ได้ชัด นิวรณ์สงบ และสมาธิเจริญจากบริกรรมไปสู่อุปจารสมาธิและอัปปนาสมาธิ กสิณจำแนกเป็น 10 ประการ
กสิณดิน ใช้ลักษณะความแข็ง ความหยาบ หรือสีแห่งดินเป็นอารมณ์สำหรับเพ่ง
กสิณน้ำ ใช้ลักษณะความเอิบอาบและการเกาะกุมของน้ำเป็นอารมณ์
กสิณไฟ ใช้เปลวไฟหรือแสงแห่งไฟเป็นอารมณ์เพื่อทำจิตให้ตั้งมั่น
กสิณลม ใช้อาการเคลื่อนไหวหรือการกระทบของลมเป็นอารมณ์
กสิณสีเขียวหรือสีน้ำเงินเข้ม ใช้สีที่สม่ำเสมอเป็นอารมณ์
กสิณสีเหลือง ใช้สีเหลืองที่บริสุทธิ์และสม่ำเสมอเป็นอารมณ์
กสิณสีแดง ใช้สีแดงที่บริสุทธิ์และสม่ำเสมอเป็นอารมณ์
กสิณสีขาว ใช้สีขาวที่บริสุทธิ์และสม่ำเสมอเป็นอารมณ์
กสิณแสงสว่าง ใช้บริเวณแสงที่ปรากฏชัดและสม่ำเสมอเป็นอารมณ์
กสิณช่องว่าง ใช้ช่องว่างที่กำหนดขอบเขตไว้ชัดเจนเป็นอารมณ์
อารมณ์กสิณที่ผู้ปฏิบัติกำหนดเพ่งในระยะเริ่มต้น
ภาพของอารมณ์ที่จิตจำได้ชัดและปรากฏได้แม้ไม่ได้มองวัตถุกสิณโดยตรง
นิมิตที่ผ่องใสและละเอียดกว่านิมิตเดิม เป็นอารมณ์ของอุปจารสมาธิและอัปปนาสมาธิ
การเริ่มกำหนดอารมณ์กสิณอย่างต่อเนื่องเพื่อให้จิตคุ้นเคยกับอารมณ์
การเจริญเมื่อปฏิภาคนิมิตปรากฏและนิวรณ์สงบ จิตเข้าใกล้ความแน่วแน่แห่งฌาน
การเจริญที่จิตแนบแน่นในปฏิภาคนิมิตและเข้าสู่รูปฌานตามกำลังสมาธิ
การเจริญกสิณเป็นการฝึกสมาธิที่ละเอียด ควรเรียนหลักการและตรวจสอบนิมิตกับกัลยาณมิตรหรือครูกรรมฐานผู้มีความรู้ เพื่อให้การปฏิบัติดำเนินไปอย่างถูกต้อง