At Tikaṇḍakī
พระสูตรนี้ (ติกัณฑกีสูตร) พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงสอนแนวทางการฝึกจิตเพื่อเป็นเครื่องมือป้องกันกิเลสและรักษาใจให้ตั้งมั่นอยู่ในความเป็นกลาง ผ่านการกำหนดวิธีพิจารณาอารมณ์ที่เข้ามากระทบจิตใจทั้งที่น่าปรารถนาและไม่น่าปรารถนา เพื่อให้ภิกษุผู้ปฏิบัติมีความเท่าทันต่อกระแสของตัณหาและโทสะ โดยสรุปแนวทางการปฏิบัติมีดังนี้
หัวใจสำคัญของพระสูตรนี้คือการใช้ "สติ" และ "ปัญญา" ในการปรับมุมมองต่อโลกและอารมณ์ที่มากระทบ แทนที่จะไหลไปตามสัญชาตญาณของการชอบหรือชัง ผู้ปฏิบัติควรหมั่นฝึกฝนการมองเห็นความจริงของสิ่งเหล่านั้นตามความเป็นจริง เพื่อตัดวงจรของกิเลสทั้ง 3 ประการ คือ โลภะ โทสะ และโมหะ การรักษาจิตใจให้มั่นคงเป็นกลางอย่างมีสติสัมปชัญญะนี้ ถือเป็นแนวทางปฏิบัติที่ช่วยให้ภิกษุผู้บำเพ็ญเพียรไม่ตกเป็นเหยื่อของอารมณ์และสามารถพัฒนาจิตใจไปสู่ความหลุดพ้นจากกิเลสได้อย่างแท้จริง
อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
แสดงความคิดเห็น
แบ่งปันข้อสังเกต คำถาม หรือข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับติกัณฑกีสูตร