Apparent in the Present Life (2nd)
ทุติยสันทิฏฐิกสูตร เป็นพระสูตรที่อธิบายถึงลักษณะของธรรมะที่เป็น "สันทิฏฐิโก" (อันผู้ปฏิบัติจะพึงเห็นชัดด้วยตนเอง) ซึ่งพระพุทธองค์ทรงไขข้อข้องใจแก่พราหมณ์ท่านหนึ่งที่สอบถามว่า คำสอนที่สามารถพิสูจน์ได้ในปัจจุบัน เป็นสิ่งที่เห็นผลทันที และท้าทายให้เข้ามาตรวจสอบนั้น เป็นอย่างไร
หัวใจสำคัญของพระสูตรนี้คือการใช้ "สติสัมปชัญญะ" ในการตรวจสอบสภาวะจิตใจของตนเองในขณะปัจจุบัน โดยพระพุทธองค์ทรงสอนให้ผู้ปฏิบัติหมั่นสังเกตและรู้เท่าทันสภาวะธรรมที่เกิดขึ้นในใจตนเอง โดยมีหมวดหมู่การตรวจสอบดังนี้:
พระพุทธองค์ทรงชี้ให้เห็นว่า ธรรมะที่เป็น "สันทิฏฐิโก" ไม่ใช่เรื่องไกลตัวหรือต้องรอผลในอนาคต แต่เป็นสิ่งที่ "วิญญูชนจะพึงรู้ได้เฉพาะตน" หากบุคคลใดสามารถรู้เท่าทันความเปลี่ยนแปลงของสภาวะจิตใจตนเอง ไม่ว่าจะเป็นกิเลสที่เกิดขึ้นหรือความบริสุทธิ์ของจิตที่ปราศจากกิเลสนั้น ผู้นั้นย่อมเข้าถึงแก่นแท้ของคำสอนที่เห็นผลได้ในปัจจุบันทันที การปฏิบัตินี้จึงเป็นการพัฒนาปัญญาให้เกิดความกระจ่างแจ้งในการดำเนินชีวิต ทำให้พราหมณ์ผู้ฟังเกิดความเลื่อมใสและประกาศตนเป็นอุบาสกผู้ยึดถือพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งตลอดชีวิต
อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
แสดงความคิดเห็น
แบ่งปันข้อสังเกต คำถาม หรือข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับทุติยสันทิฏฐิกสูตร