Rattidivasasutta

รัตติทิวสสูตร

Day and Night

ข้อมูล รัตติทิวสสูตร
พระไตรปิฎกเล่มที่ 22
นิกายอังคุตรนิกาย
ผู้แสดงธรรมพระพุทธเจ้า
ผู้ฟังหมู่ภิกษุ
สถานที่
อ่านพระสูตรรัตติทิวสสูตร →

สรุปเนื้อหา รัตติทิวสสูตร

รัตติทิวสสูตร (สูตรว่าด้วยกลางวันและกลางคืน) เป็นพระสูตรที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมเพื่อชี้ให้เห็นถึงเหตุปัจจัยที่ทำให้ภิกษุหรือผู้ปฏิบัติธรรมเกิดความเสื่อมหรือความเจริญใน กุศลธรรม ทั้งในยามกลางวันและกลางคืน โดยพระองค์ทรงจำแนกองค์ประกอบ 6 ประการที่เป็นตัวกำหนดทิศทางของการปฏิบัติ ดังนี้

พระพุทธองค์ทรงสรุปว่า ผู้ที่ประกอบด้วยลักษณะอันเป็นเหตุแห่ง "ความเสื่อม" ได้แก่

  • มีความปรารถนามาก (มักมาก) ไม่รู้จักพอใจในปัจจัย 4
  • ขาดศรัทธา
  • ทุศีล (ขาดศีล)
  • ขาดสติ
  • ขาดปัญญา (ไร้ความฉลาด)

ในทางตรงกันข้าม หากผู้ปฏิบัติธรรมปรารถนาความ "เจริญ" ในกุศลธรรม จะต้องละเว้นจากลักษณะข้างต้น และหมั่นบำเพ็ญคุณสมบัติ 6 ประการที่เป็นหัวใจสำคัญของการพัฒนาตนเอง ได้แก่

  • มีความมักน้อยและ สันโดษ พอใจในปัจจัย 4 ตามที่มี
  • มีศรัทธาตั้งมั่น
  • มีความสมบูรณ์ในศีล
  • มีความระลึกได้หรือ สติ อยู่เสมอ
  • มีความรอบรู้หรือ ปัญญา ในการจำแนกผิดชอบชั่วดี

สรุปใจความสำคัญ: การเจริญขึ้นหรือเสื่อมถอยของกุศลธรรมในใจของผู้ปฏิบัติ ไม่ได้ขึ้นอยู่กับเวลาว่าเป็นกลางวันหรือกลางคืน แต่ขึ้นอยู่กับการรักษาใจให้อยู่ในกรอบของความมักน้อย ความสันโดษ และการฝึกฝนตนให้มีศรัทธา ศีล สติ และปัญญาเป็นที่ตั้ง หากขาดองค์ประกอบเหล่านี้ กุศลธรรมย่อมเหือดแห้ง แต่หากรักษาองค์ธรรมทั้ง 6 ประการนี้ไว้ได้ ความก้าวหน้าในทางธรรมย่อมเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องและยั่งยืน

อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดวันที่ 2026-06-01

แสดงความคิดเห็น

แบ่งปันข้อสังเกต คำถาม หรือข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับรัตติทิวสสูตร

0 ความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น...
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka