Unprincipled Conduct
อธัมมจริยาสูตร เป็นพระสูตรที่ว่าด้วยเหตุแห่งการไปสู่ทุคติและสุคติ โดยมีพราหมณ์ท่านหนึ่งเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้าเพื่อทูลถามถึงสาเหตุที่ทำให้สัตว์โลกต้องไปเกิดในนรกหรืออบายภูมิ และสาเหตุที่ทำให้บางคนไปเกิดในสวรรค์ พระพุทธองค์ทรงสรุปหลักการสำคัญว่า การประพฤติปฏิบัติเป็นเหตุแห่งผลที่แตกต่างกัน โดยมีใจความสำคัญอยู่ที่ "อธัมมจริยา" (การประพฤติไม่เป็นธรรม/อกุศลกรรมบถ 10) ซึ่งเป็นเหตุให้ไปสู่อบาย และ "ธัมมจริยา" (การประพฤติเป็นธรรม/กุศลกรรมบถ 10) ซึ่งเป็นเหตุให้ไปสู่สวรรค์
พระพุทธองค์ทรงขยายความการประพฤติปฏิบัติที่แบ่งออกเป็น 3 ทาง ได้แก่ กาย วาจา และใจ ดังนี้:
โดยสรุป การประพฤติอกุศลกรรมบถ 10 ที่เป็นไปทางกาย 3 วาจา 4 และใจ 3 ถือเป็น "อธัมมจริยา" อันเป็นเหตุให้เมื่อแตกกายทำลายขันธ์แล้ว ย่อมไปสู่ทุคติภูมิ ในทางกลับกัน การประพฤติกุศลกรรมบถ 10 ที่เว้นจากบาปทั้งปวงและตั้งอยู่ในธรรม ถือเป็น "ธัมมจริยา" อันเป็นเหตุให้ไปสู่สุคติโลกสวรรค์ เมื่อพราหมณ์ได้ฟังธรรมจนเข้าใจแจ่มแจ้งแล้ว จึงเกิดความเลื่อมใสและประกาศตนเป็นอุบาสกผู้ถึงพระรัตนตรัยตลอดชีวิต
อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →