At the Peacocks’ Feeding Ground
พระสูตรนี้แสดงถึงคุณสมบัติของภิกษุผู้ถึงพร้อมด้วยธรรมอันสูงสุด ซึ่งเปรียบเสมือนการบรรลุถึงเป้าหมายในพรหมจรรย์ เป็นผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่เทวดาและมนุษย์ โดยพระพุทธองค์ทรงจำแนกหลักธรรมที่ส่งเสริมให้เป็นผู้ถึงพร้อมด้วยคุณลักษณะอันยอดเยี่ยมไว้เป็นหมวดหมู่ ดังนี้
พระพุทธองค์ทรงยืนยันคำกล่าวของท้าวมหาพรหมสนังকুমারที่ว่า แม้ผู้คนจะยกย่องกษัตริย์ว่าเป็นผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่มนุษย์ผู้ถือตระกูลเป็นสำคัญ แต่สำหรับในทางธรรมนั้น ผู้ที่ถึงพร้อมด้วยวิชชาและจรณะ ย่อมถือว่าเป็นผู้ประเสริฐสูงสุดทั้งในหมู่เทวดาและมนุษย์ทั้งปวง เนื้อหาในพระสูตรนี้จึงเน้นย้ำให้เห็นว่า คุณค่าที่แท้จริงของบุคคลไม่ได้อยู่ที่ชาติกำเนิดหรือฐานันดร แต่อยู่ที่การพัฒนาตนให้สมบูรณ์ด้วยข้อปฏิบัติและการบรรลุธรรมเป็นสำคัญ
อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →