จูฬธนุคคหปัณฑิตวัตถุ เป็นเรื่องในอรรถกถาธรรมบทตามฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย พระศาสดาทรงแสดงธรรมโดยอาศัยเหตุการณ์ของบุคคลตามหัวเรื่อง เพื่อให้เห็นความสัมพันธ์ระหว่างความประพฤติ สภาพใจ และผลที่เกิดขึ้นจากการกระทำ

เรื่องปัจจุบันคือภิกษุหนุ่มติดหญิงให้น้ำและอาหาร พระพุทธเจ้าทรงเล่าจูฬธนุคคหบัณฑิตเป็นอดีตเรื่องประกอบ พระธรรมเทศนาจึงเชื่อมเหตุเฉพาะหน้าเข้ากับหลักสำหรับฝึกใจ ทำให้ผู้ฟังเห็นทั้งเหตุแห่งความประมาทและแนวทางลดกิเลสที่สัมพันธ์กับเรื่องนั้น

สาระของพระธรรมเทศนามุ่งให้เห็นว่า ความหลงในรูปและความสัมพันธ์เป็นบ่วงที่ทำให้ประมาท การเห็นโทษของกามช่วยให้ถอนใจกลับสู่ทางปฏิบัติ การเข้าใจหลักนี้ต้องประกอบกับการตรวจดูเจตนาและการลงมือฝึกตน จึงจะเกิดประโยชน์แก่ชีวิตและการปฏิบัติธรรม

  • เหตุการณ์สำคัญ: เรื่องปัจจุบันคือภิกษุหนุ่มติดหญิงให้น้ำและอาหาร พระพุทธเจ้าทรงเล่าจูฬธนุคคหบัณฑิตเป็นอดีตเรื่องประกอบ
  • หลักธรรม: ความหลงในรูปและความสัมพันธ์เป็นบ่วงที่ทำให้ประมาท การเห็นโทษของกามช่วยให้ถอนใจกลับสู่ทางปฏิบัติ
  • แนวทางปฏิบัติ: ควรใช้เหตุการณ์นี้เป็นเครื่องเตือนสติ สำรวมกาย วาจา และใจ พิจารณาเหตุผลก่อนเชื่อหรือตัดสิน และเลือกการกระทำที่ช่วยลดกิเลสมากกว่าส่งเสริมความยึดมั่น

บทสรุปสำคัญ: เรื่องนี้แสดงว่าคุณค่าของธรรมอยู่ที่การเปลี่ยนความเห็นและความประพฤติให้ถูกต้อง เมื่อเห็นเหตุแห่งทุกข์แล้ว ผู้ปฏิบัติควรละเหตุนั้นด้วยสติ ปัญญา และความไม่ประมาท เพื่อให้ใจค่อย ๆ คลายจากเครื่องผูกและดำเนินไปในทางแห่งความสงบ

อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดวันที่ 2026-08-28