อปุตตกเสฏฐิปุตตวัตถุ เป็นเรื่องในอรรถกถาธรรมบทตามฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย พระศาสดาทรงแสดงธรรมโดยอาศัยเหตุการณ์ของบุคคลตามหัวเรื่อง เพื่อให้เห็นความสัมพันธ์ระหว่างความประพฤติ สภาพใจ และผลที่เกิดขึ้นจากการกระทำ

เศรษฐีผู้ไม่มีบุตรเป็นคนตระหนี่ เมื่อเสียชีวิตทรัพย์จึงตกเป็นของพระราชา พระศาสดาทรงเล่าบุรพกรรมว่าเขาเคยให้ทาน แต่ภายหลังกลับเสียดาย จึงได้รับผลแห่งทานโดยไม่มีใจใช้สอยทรัพย์ให้เป็นประโยชน์ พระธรรมเทศนาจึงเชื่อมเหตุเฉพาะหน้าเข้ากับหลักสำหรับฝึกใจ ทำให้ผู้ฟังเห็นทั้งเหตุแห่งความประมาทและแนวทางลดกิเลสที่สัมพันธ์กับเรื่องนั้น

สาระของพระธรรมเทศนามุ่งให้เห็นว่า ผลของทานขึ้นกับทั้งการให้และสภาพใจ หากให้แล้วเสียดาย ผลแห่งทรัพย์อาจเกิดโดยผู้รับผลไม่สามารถใช้ให้เป็นสุข การเข้าใจหลักนี้ต้องประกอบกับการตรวจดูเจตนาและการลงมือฝึกตน จึงจะเกิดประโยชน์แก่ชีวิตและการปฏิบัติธรรม

  • เหตุการณ์สำคัญ: เศรษฐีผู้ไม่มีบุตรเป็นคนตระหนี่ เมื่อเสียชีวิตทรัพย์จึงตกเป็นของพระราชา พระศาสดาทรงเล่าบุรพกรรมว่าเขาเคยให้ทาน แต่ภายหลังกลับเสียดาย จึงได้รับผลแห่งทานโดยไม่มีใจใช้สอยทรัพย์ให้เป็นประโยชน์
  • หลักธรรม: ผลของทานขึ้นกับทั้งการให้และสภาพใจ หากให้แล้วเสียดาย ผลแห่งทรัพย์อาจเกิดโดยผู้รับผลไม่สามารถใช้ให้เป็นสุข
  • แนวทางปฏิบัติ: ควรใช้เหตุการณ์นี้เป็นเครื่องเตือนสติ สำรวมกาย วาจา และใจ พิจารณาเหตุผลก่อนเชื่อหรือตัดสิน และเลือกการกระทำที่ช่วยลดกิเลสมากกว่าส่งเสริมความยึดมั่น

บทสรุปสำคัญ: เรื่องนี้แสดงว่าคุณค่าของธรรมอยู่ที่การเปลี่ยนความเห็นและความประพฤติให้ถูกต้อง เมื่อเห็นเหตุแห่งทุกข์แล้ว ผู้ปฏิบัติควรละเหตุนั้นด้วยสติ ปัญญา และความไม่ประมาท เพื่อให้ใจค่อย ๆ คลายจากเครื่องผูกและดำเนินไปในทางแห่งความสงบ

อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดวันที่ 2026-08-28