อังกุรวัตถุ

นี่คือสรุปเนื้อหาจาก **อังกุรวัตถุ** (พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท ข้อ 356-359) ซึ่งกล่าวถึงเรื่องราวของ **อังกุรเทพบุตร** ผู้ได้รับผลบุญจากการให้ทานในอดีตครับ

เรื่องราวเริ่มต้นเมื่อพระพุทธเจ้าเสด็จไปแสดงธรรมโปรดพระพุทธมารดาบนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ในขณะนั้นมีเทพบุตรสององค์คือ อังกุรเทพบุตร และ อินทกเทพบุตร มาเฝ้าพระพุทธองค์ พระพุทธเจ้าทรงถามถึงบุญที่แต่ละองค์ได้ทำมา อินทกเทพบุตรมีรัศมีและอานุภาพมากกว่าอังกุรเทพบุตร ทั้งที่อังกุรเทพบุตรได้บำเพ็ญมหาทานบารมีอย่างยิ่งใหญ่ในอดีต แต่กลับมีอานุภาพน้อยกว่า เหตุผลสำคัญที่พระพุทธองค์ทรงชี้แจงไว้ในพระคาถา (ข้อ 356-359) มีใจความสำคัญเรื่อง "เนื้อนาบุญ" และ "คุณภาพของทาน" ดังนี้ครับ

• ทานที่มีผลน้อย: ทานที่ให้แก่ผู้ที่ไม่มีศีลธรรม หรือผู้ที่ทุศีล แม้จะให้มากเพียงใด ก็เปรียบเสมือนการหว่านพืชลงในดินที่ไม่อุดมสมบูรณ์
• ทานที่มีผลมาก: ทานที่ให้แก่ผู้มีศีล ผู้ประพฤติดีปฏิบัติชอบ ย่อมมีผลมากดุจการหว่านพืชลงในดินดี
• ความบริสุทธิ์ของทาน: ทานที่ให้แก่พระอรหันต์หรือพระผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ ย่อมมีอานิสงส์มหาศาล เพราะเป็นเนื้อนาบุญอันยอดเยี่ยมของโลก

จากเรื่องนี้ พระพุทธองค์ทรงสอนให้เข้าใจว่า "คุณภาพของเนื้อนาบุญ" สำคัญกว่า "ปริมาณของทาน" อังกุรเทพบุตรแม้จะทำทานมากในสมัยที่ไม่มีพระพุทธศาสนาหรือไม่มีพระอริยบุคคล แต่ไม่อาจเทียบเท่ากับอินทกเทพบุตรที่เคยถวายทานเพียงน้อยนิดแด่พระอนุรุทธเถระ ผู้เป็นพระอรหันต์ผู้บริสุทธิ์ การทำบุญให้ถูกคนและถูกที่ จึงเป็นปัจจัยสำคัญในการเพิ่มพูนผลบุญให้มีอานุภาพสูงสุดครับ

อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →