อัญญตรภิกขุวัตถุ (เรื่องภิกษุรูปหนึ่ง) จากธรรมบท ขุททกนิกาย พระสูตรลำดับที่ 405 นี้ กล่าวถึงพระภิกษุรูปหนึ่งผู้มีจริยวัตรงดงาม มักระมัดระวังในการสำรวมวาจาและกิริยาอาการ ไม่กล้าเอ่ยปากล่วงเกินหรือพูดจาเสียดสีใคร ทำให้ภิกษุรูปอื่นเข้าใจผิดว่าท่านเป็นคนขลาดกลัวหรือเป็นใบ้ จึงพากันแกล้งหยอกล้อด้วยวิธีการต่างๆ แต่ท่านก็ยังคงสงบนิ่งและไม่โต้ตอบ
เมื่อพระภิกษุเหล่านั้นนำเรื่องไปกราบทูลพระพุทธเจ้า พระองค์จึงทรงแสดงธรรมเพื่อยกย่องภิกษุรูปนั้นว่าเป็นผู้ที่มีคุณธรรมชั้นสูง เพราะการไม่เบียดเบียนผู้อื่นด้วยกาย วาจา และใจ คือลักษณะของผู้ที่เป็นพราหมณ์โดยแท้จริง พร้อมกับตรัสพระคาถาว่า "ผู้ใดไม่เบียดเบียนผู้อื่น ไม่ว่าจะเป็นสัตว์สะดุ้งหรือสัตว์มั่นคง ไม่ฆ่าเอง และไม่ใช้ให้ผู้อื่นฆ่า เราเรียกผู้นั้นว่าพราหมณ์"
บทเรียนสำคัญจากพระสูตรนี้ สามารถสรุปเป็นหมวดหมู่ได้ดังนี้:
สรุปได้ว่า พระธรรมเทศนาในอัญญตรภิกขุวัตถุมุ่งสอนให้พุทธศาสนิกชนเห็นคุณค่าของการไม่ใช้ความรุนแรง และการรู้จักข่มใจตนเองท่ามกลางสถานการณ์ที่ถูกยั่วยุ เพื่อรักษาไว้ซึ่งสันติธรรมภายในใจ อันเป็นทางนำไปสู่การหลุดพ้นจากกิเลสทั้งปวง
อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
แสดงความคิดเห็น
แบ่งปันข้อสังเกต คำถาม หรือข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับอัญญตรภิกขุวัตถุ