ปฐมภิกขาทายิกาวิมาน

สรุปเนื้อหา ปฐมภิกขาทายิกาวิมาน (ขุททกนิกาย)

พระสูตรและอรรถกถานี้แสดงถึงเรื่องราวของเทพธิดาองค์หนึ่งในวิมาน ณ ภพดาวดึงส์ ซึ่งมีความงดงามและมีรัศมีสว่างไสวไปทั่วทิศ จนพระมหาโมคคัลลานเถระได้สอบถามถึงสาเหตุแห่งบุญกรรมที่ทำให้ได้รับผลวิบากอันเป็นทิพย์เช่นนี้ ซึ่งเทพธิดาได้ตอบว่าตนได้รับอานิสงส์จากการถวายภิกษาแก่พระพุทธเจ้าด้วยมือตนเองในชาติก่อน

เหตุการณ์ในอดีตชาติ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหาร ทรงตรวจ โลกด้วยพุทธจักษุ และทรงพบว่าหญิงชาวอุตตรมธุรานครคนหนึ่งกำลังจะหมดอายุขัยและจะต้องไปเกิดในอบายภูมิ ด้วยพระมหากรุณาธิคุณ พระองค์จึงเสด็จไปโปรดนางถึงเมืองมธุราโดยลำพัง

ขณะนั้น หญิงสาวผู้นั้นกำลังถือหม้อน้ำกลับบ้านและได้พบกับพระพุทธองค์โดยบังเอิญ นางได้ทูลถามและทราบว่าพระองค์ยังไม่ได้บิณฑบาต ด้วยจิตใจที่เลื่อมใสศรัทธา นางจึงนิมนต์พระองค์มารับภิกษาหารที่บ้านของตนและได้ถวายอาหารด้วยมือของตนเองอย่างนอบน้อม หลังจากพระองค์เสวยเสร็จและทำอนุโมทนาแล้ว นางได้ยืนมองพระพุทธองค์ด้วยความปีติโสมนัสและมีพระพุทธคุณเป็นอารมณ์จนกระทั่งเสด็จลับสายตา

ต่อมาไม่นาน นางได้เสียชีวิตลงและด้วยอานุภาพแห่งบุญกุศลที่ได้ถวายภิกษาแด่พระพุทธเจ้า ทำให้จิตใจเกาะเกี่ยวอยู่กับกุศลกรรม จึงไปบังเกิดเป็นเทพธิดาผู้มีศักดิ์ใหญ่ในวิมานทองแห่งสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ มีบริวารเป็นเทพอัปสรอีกนับพัน

• หมวดหมู่หลัก: วิมานวัตถุ / บุญกิริยาวัตถุ
• คำสอนสำคัญ: การทำบุญกับพระสุปฏิปันโนหรือพระพุทธเจ้าด้วยความเลื่อมใสศรัทธาอย่างแท้จริง ย่อมส่งผลให้หลุดพ้นจากทุคติภูมิ และนำพาไปสู่ความสุขความเจริญในสุคติภูมิอย่างรวดเร็ว