ทุติยภิกขาทายิกาวิมาน

ทุติยภิกษาทายิกาวิมาน เป็นพระสูตรจากขุททกนิกาย วิมานวัตถุ ซึ่งแสดงถึงผลบุญอันยิ่งใหญ่ของการถวายทานแด่ผู้มีศีล โดยมีเนื้อหาสำคัญเริ่มต้นเมื่อพระมหาโมคคัลลานเถระได้สนทนากับเทพธิดานผู้มีรัศมีกายงดงามสว่างไสวราวกับดาวประกายพรึก ด้วยความสงสัยในบุญกรรมที่นางได้กระทำ พระเถระจึงได้เอ่ยถามถึงสาเหตุที่ทำให้Marshalerนางมาอุบัติในวิมานอันเป็นทิพย์นี้

เทพธิดาจึงได้กล่าวตอบด้วยความปีติยินดีว่า ในอดีตชาติขณะที่นางยังเกิดเป็นมนุษย์ในมนุษยโลก นางมีศรัทธาเลื่อมใสได้พบพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากกิเลสและมีความผ่องใส จึงได้นิมนต์และถวายภิกษาหารด้วยมือของตนเอง ด้วยอานุภาพแห่งบุญกุศลจากการถวายภิกษาแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าในครั้งนั้น ส่งผลให้เมื่อนางทำกาละ (เสียชีวิต) ลง จึงได้ไปบังเกิดในเทวโลก ณ ภพดาวดึงส์ พร้อมทั้งได้รับวิมานอันทิพย์และมีรัศมีกายที่สว่างไสวไปทั่วทุกทิศ

จากเรื่องราวในพระสูตรนี้ มีคำสอนหลักและข้อปฏิบัติที่สำคัญสรุปได้ดังนี้:

• อานุภาพแห่งทาน: การถวายทานด้วยมือตนเองแด่ผู้ทรงศีลบริสุทธิ์หรือพระพุทธเจ้า มีอานิสงส์มาก นำพาความสุขและทิพยสมบัติมาให้ในภพภูมิเบื้องหน้า
• ความเลื่อมใสในพระรัตนตรัย: จิตที่เลื่อมใสศรัทธาอย่างแท้จริงในขณะทำบุญ เป็นกุศลจิตอันทรงพลังที่ส่งผลให้บังเกิดในสุคติโลกสวรรค์
• กฎแห่งกรรม: ทุกการกระทำไม่ว่าจะเป็นบุญหรือบาปย่อมส่งผลตามมาเสมอ ดังเช่นเทพธิดาที่ได้รับผลบุญอันประณีตจากการทำความดีในอดีตชาติ