มัลลิกาวิมาน ในขุททกนิกาย เป็นเรื่องราวของนางมัลลิกาเทพธิดา ผู้บังเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์และมีทิพยสมบัติอันโอฬาร วิจิตรตระการตาด้วยเครื่องประดับทองคำและรัตนะนานาชนิด ซึ่งได้รับการเปิดเผยผ่านการสนทนาระหว่างท่านพระนารทะและนางมัลลิกาเทพธิดา

มูลเหตุแห่งการได้เสวยทิพยสมบัตินี้ เกิดจากในอดีตกาล เมื่อครั้งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จดับขันธปรินิพพาน ณ สาลวัน ใกล้กรุงกุสินารา นางมัลลิกาซึ่งเป็นราชบุตรีของกษัตริย์มัลละและเป็นภรรยาของพันธุลมัลละในกรุงกุสินารา ได้แสดงออกถึงความเลื่อมใสศรัทธาอันยิ่งใหญ่ โดยการเอาน้ำหอมล้างเครื่องประดับมหาลดาของตน ขัดด้วยผ้าเนื้อดี พร้อมทั้งถือเอาของหอมและดอกไม้จำนวนมากไปบูชาพระสรีระของพระผู้มีพระภาคเจ้า ด้วยอานุภาพแห่งกุศลกรรมอันเป็นการบูชาพระพุทธเจ้าที่พระองค์ทรงสรรเสริญนี้ ทำให้เมื่อนางสิ้นชีพิตักษัย จึงได้มาบังเกิดในวิมานทองอันสว่างไสว มีกายที่ปกคลุมด้วยร่างแหทองคำและประดับประดาด้วยแก้วมณีอันงดงาม มีเสียงดุริยดนตรีและเสียงนกยูงนกการเวกอันไพเราะดังจากเครื่องประดับยามต้องลม

  • สถานที่เกิดเรื่อง: กรุงกุสินารา และสวรรค์ชั้นดาวดึงส์
  • บุคคลสำคัญ: พระนารทเถระ และนางมัลลิกาเทพธิดา
  • คำสอนหลัก: การทำบุญกุศลด้วยจิตที่เลื่อมใสศรัทธา โดยเฉพาะการบูชาพระพุทธเจ้า ย่อมส่งผลให้จิตใจผ่องใส ปราศจากความโศกเศร้า โรคภัย และนำพาความสุขกายสุขใจมาให้ ทั้งยังส่งผลให้ไปบังเกิดในสุคติภพ พร้อมด้วยทิพยสมบัติอันรุ่งเรือง
อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดวันที่ 2026-09-13